a

Uit de Schrift en uit de geschiedenis beide is volkomen duidelijk, dat de grote fout waarin het naamchristendom verviel, hierin bestond, dat men deze twee met elkaar verwarde: het onkruid en de tarwe; of hen, die door de doop toegelaten werden tot al de uitwendige en tijdelijke voorrechten van het Christendom en de zodanigen, die waarlijk bekeerd en door God geleerd waren. En juist moet het grote onderscheid tussen het stelsel, waarbij het deelgenootschap aan de sacramenten of dat, waarbij...

Deel 1: 32-814 n. Christus Hoofdstuk IX Van Commodus tot de troonsbeklimming van Constantijn. 180-313. De handelingen van Diocletianus en het einde van de periode van Smyrna De gemeente had al negen stelselmatige vervolgingen doorgemaakt. De eerste was onder Nero geweest, daarna onder Domitianus, Trajanus, Marcus, Severus, Maximinus, Decius, Valerianus en Aurelianus. Nu was het vreselijke ogenblik genaderd, waarop zij de tiende zou ondergaan, volgens het profetische woord van de Heere: “Gij zult een verdrukking hebben van tien dagen”. En...

Deel 1: 32-814 n. Christus Hoofdstuk 10 (1) CONSTANTIJN De regering van Constantijn vormt een belangrijk tijdvak in de geschiedenis van de kerk. Zowel zijn vader Constantius, als zijn moeder Helena, waren godsdienstig gezind, en voortdurend welwillend jegens de Christenen. Constantijn bracht enige jaren van zijn jeugd als gijzelaar door aan het hof van Diocletianus en Galerius. Hij was in 303 te Nicomedië getuige van de afkondiging van het vervolgings-edict en van de gruwelen, die er uit voortvloeiden. Toen hij...

Deel 1: 32-814 n. Christus Hoofdstuk 10 – vervolg (II) CONSTANTIJN De godsdienst van Constantijn Alles wat wij van Constantijns godsdienst weten tot op het tijdstip van zijn zogenaamde bekering, wekt de gedachte op, dat hij uitwendig, hoewel niet met hart en ziel, een heiden was. Eusebius zelf erkent, dat hij op die tijd in twijfel was, welke godsdienst hij zou omhelzen. Staatsbeleid, bijgeloof, huichelarij, ingeving worden beurtelings aangegeven als de enige of overheersende invloed, die over zijn volgend godsdienstig...

Deel 1: 32-814 n. Christus CONSTANTIJN HOOFDSTUK 10 – VERVOLG 3 De gemeente vertoont niet meer haar ware karakter Hoe aangenaam de keizerlijke gunst voor de natuur op zichzelf zijn mocht, zij werkte verwoestend op het ware karakter van de afzonderlijke Christen en van de gezamenlijke gemeente. Alle getuigenis voor een Christus, op aarde verworpen en in de hemel verheerlijkt, verdween. De gedoopte wereld kwam in de plaats van de vergadering van alleen gelovigen, die in Zijn dood gestorven en...

HET CONCILIE VAN NICEA Deel 1: 32-814 n. Christus Hoofdstuk 11 Constantijn was nu genoodzaakt zich nader in te laten met de aard van het geschil. Hij begon te begrijpen, dat de zaak niet van een beuzelachtig, maar van een wezenlijk en belangrijk karakter was; en besloot een vergadering van bisschoppen bijeen te roepen, die de ware leer zouden vaststellen, en die, zoals hij tevergeefs hoopte, deze neiging tot vijandig redetwisten voorgoed zouden bezweren. Het nodige tot hun reis werd...

 Deel 1: 32-814 n. Christus HET CONCILIE VAN NICEA Hoofdstuk 11 – vervolg Opmerkingen over de hoofdgebeurtenissen gedurende de regering van  Constantijn Voordat wij onze algemene geschiedenis vervolgen, kan het goed zijn een ogenblik stil te staan, om de invloed van de grote veranderingen te overwegen, die plaats hadden gevonden, zowel in de positie, die de kerk als die de wereld in begon te nemen gedurende de regering van Constantijn de Grote. Het is niet te veel gezegd, als wij...

Deel 1: 32-814 n. Christus HET CONCILIE VAN NICEA Hoofdstuk 11 – vervolg Het christendom onder de regering van Gratianus Valentinianus werd in 375 opgevolgd door zijn zoon Gratianus. Hij was toen pas zestien jaar oud. Als medekeizer in naam verkoos hij zijn halfbroer, de jongere Valentinianus; en spoedig daarna nam hij Theodosius aan als werkelijk mede-regent, en schonk hem de soevereiniteit over het Oosten. Gratianus was opgevoed in het christelijk geloof, en gaf blijk van een oprecht Christen te...

Deel 1: 32-814 n. Christus Hoofdstuk 12 DE INWENDIGE GESCHIEDENIS VAN DE KERK De eeuw, die sluit met de dood van Theodosius en Ambrosius, heeft de belangstelling van de christelijke lezer zeer op moeten wekken. De meest gewichtige gebeurtenissen, die met de majesteit en heerlijkheid van God, zowel als met het welzijn van de mensen, in verband stonden, hadden plaats gegrepen. Van 303 tot 313 ging de kerk onder Diocletianus door hare ergste vuurproef. Tien jaar was zij in de...

Deel 1: 32-814 n. Christus Hoofdstuk 12 (vervolg) DE INWENDIGE GESCHIEDENIS VAN DE KERK OPMERKINGEN OVER DE GESCHIEDENIS VAN DE KINDERDOOP Wij menen genoeg voor ons doel gezegd te hebben over dit onderwerp. De lezer bezit nu de uitspraken van de meest betrouwbare getuigen uit de eerste twee eeuwen van de geschiedenis van die doop. De toepassing van de doop op kinderen schijnt haar ontstaan te danken en al haar wonderbare invloed ontleend te hebben aan een verkeerde uitlegging van...