2 uur geleden

Muren afbreken – en muren bouwen

Bijbelgedeelten: Jesaja 26 vers 1; Kolosse 3 vers 13

Leestijd: 9 minuten

“… elkaar verdragend en elkaar vergevend, als de één tegen de ander een verwijt heeft; zoals ook Christus u vergeven heeft, zo ook u” (Kol 3:13).

“Op die dag zal dit lied gezongen worden in het land Juda: Wij hebben een sterke stad, God stelt heil tot muren en vestingwallen” (Jes. 26:1).

9 november 1989 blijft een onvergetelijke datum. Beelden uit de tot dan toe nog verdeelde stad Berlijn gingen toen de hele wereld over. Ze toonden mensen die op de Berlijnse Muur stonden, feestvierden, elkaar omhelsden, vol vreugde en tranen. Bijna drie decennia lang had deze beruchte muur mensen in Oost en West van elkaar gescheiden – families, vrienden, een heel land. Met beton, prikkeldraad, wachttorens en bevelen om te schieten, werd de deling van Duitsland zichtbaar. Maar die avond viel de muur, en daarmee één van de meest hardnekkige grenzen van de moderne tijd.

Het beeld van de Berlijnse Muur en de val ervan ontroert nog steeds veel mensen. Voor christenen is het meer dan alleen een onderdeel van de Duitse geschiedenis. In zekere zin symboliseert de val van de Muur wat ook wij kunnen meemaken als we er klaar voor zijn. Ook wij kennen muren in ons leven. Niet muren van beton en prikkeldraad, maar andere, schijnbaar onoverkomelijke muren. Dit zijn de onzichtbare muren die tussen mensen staan en hen verdelen.

Muren die scheiden

Muren ontstaan wanneer we ons afsluiten. Een kwetsend en onvriendelijk woord, een heropende wond, een onterechte beschuldiging – en een muur verrijst. Stukje voor stukje, steen voor steen. In het begin is de muur nauwelijks zichtbaar. Maar als we hem innerlijk blijven opbouwen, wordt hij al snel onoverkomelijk.

Dergelijke barrières kunnen in huwelijken ontstaan wanneer man en vrouw niet langer openlijk met elkaar praten; wanneer conflicten onder het tapijt worden geveegd; wanneer gekwetste gevoelens worden verzwegen en niet worden vergeven.
Dergelijke barrières ontstaan tussen generaties binnen families wanneer het noodzakelijke begrip voor elkaar ontbreekt of verwachtingen niet worden waargemaakt.
Onder gelovigen worden dergelijke muren opgetrokken door afgunst en ruzie, door trots en zelfingenomenheid, of door een gebrek aan bereidheid tot verzoening. Vaak begint het met kleine dingen die nooit worden opgeruimd.

Het tragische is, dat zulke muren niet beschermen, maar juist verdeeldheid zaaien. Ze belemmeren liefde, verbondenheid, vertrouwen en gemeenschap. Mensen praten niet meer met elkaar. Ze mijden elkaar. Uiteindelijk gaan ze uit elkaar.

Gods weg – muren afbreken

De Bijbel laat ons zien, dat God zelf muren afbreekt. Hij was Degene die de muur van schuld tussen ons en God afbrak door zijn Zoon te geven. Hij was Degene die de muur tussen Joden en heidenen afbrak en de scheidsmuur van de omheining weggebroken heeft (Ef. 2:14).

Maar ook wij zijn geroepen om muren af te breken. Het is tragisch wanneer we muren zomaar accepteren als een gegeven en ons erbij neerleggen. God wil, dat ze worden afgebroken. Niet door alles glad te strijken, maar door elkaar te vergeven en de eerste stap naar verzoening te zetten – net zoals Christus gedaan heeft.

Hoe muren kunnen vallen

Muren vallen niet als je ze negeert. Ze vallen niet als je je erbij neerlegt. Ze vallen als je elkaar de hand reikt en problemen rechtstreeks aanpakt. Dit betekent open zijn, schuld belijden in gebed, pijn erkennen en verwerken. Het krachtigste wapen tegen muren onder gelovigen is belijdenis en vergeving. Alleen op deze manier kan datgene, wat zich in de loop der jaren heeft opgebouwd en zelfs gekoesterd, worden afgebroken.

Muren blijven staan zolang beide partijen vasthouden aan hun rechten. Ze vallen wanneer de ene partij de moed heeft om afstand te doen van haar eigen recht en de andere partij in nederigheid tegemoet treedt, in de geest van Christus (Fil. 2:3).

Muren tussen gelovigen vallen niet vanzelf. Ze vallen door gebed en door onze gezamenlijke onderwerping aan het gezag van de Heer. De verzoening van de twee stammen (Juda en Benjamin) en de tien stammen (Israël) in het Duizendjarig Rijk zal plaatsvinden wanneer allen de Messias als Koning erkennen en Hem gehoorzamen.

Muren die beschermen

Maar niet alle muren hoeven te vallen. Er zijn ook muren die God Zelf gewild heeft. Op de meeste plaatsen waar de Bijbel over muren spreekt, vervullen ze precies deze functie. De stad Jeruzalem moest een muur hebben om haar te beschermen tegen vijandelijke aanvallen. De bouw van de muur in het boek Nehemia illustreert dit nadrukkelijk. Hier zijn muren geen symbool van verdeeldheid, maar van veiligheid, bescherming en bewaring.

Zulke muren zijn ook nodig in ons geestelijk leven. We hebben een duidelijke scheiding nodig van de wereld, van de zonde en van valse invloeden: “Daarom, gaat weg uit hun midden en scheidt u af, zegt [de] HEER, en raakt niet aan wat onrein is, en Ik zal u aannemen” (2 Kor. 6:17). Hier denken we niet alleen aan moreel kwaad, maar ook aan het ‘zuurdesem’ van verderfelijke leer. Deze muur beschermt ons niet om ons liefdeloos van anderen te scheiden, maar om ons te behoeden voor het kwaad.

Zegenrijke gevolgen

Wanneer muren omvallen, die tegen Gods wil zijn gebouwd, is er bevrijding. Net als in Berlijn in 1989 vloeien er ook nu tranen van vreugde wanneer muren tussen mensen die niet overeenkomen met Gods wil worden afgebroken. Echtparen herontdekken de vreugde van het samenzijn. Gezinnen ervaren genezing. Gemeenten worden plaatsen van vrede waar Christus wordt erkend. En wanneer we beschermende muren behouden, ervaren ook wij zegeningen. God biedt altijd zekerheid, helderheid en leiding. Een leven zonder grenzen is geen vrij leven, maar een zeer gevaarlijk leven.

Het kost iets

Beides kostet etwas. Das gilt für Mauern, die wir einreißen, weil Gott sie nicht will. Es gilt ebenso für Mauern, die gebaut werden, weil sie notwendig sind.

Wie een muur afbreekt, moet erop rekenen aangevallen te worden, omdat hij als toegeeflijk of zwak wordt gezien. Hij kan zelfs beschuldigd worden van liberaal te zijn. Net zoals de val van de Berlijnse Muur ondenkbaar zou zijn geweest zonder moedige mensen, zo zullen ook muren in ons leven alleen vallen als we bereid zijn ons door God te laten gebruiken.
Wie een noodzakelijke muur bouwt, gaat tegen de stroom in. Hij moet – zoals in het boek Nehemia – met vijandschap rekenen. Hij moet ermee om kunnen gaan, dat hij ervan beschuldigd wordt hardvochtig te zijn. Maar juist hierin openbaren zich de nabijheid tot God en de moed om Zijn wil te doen.

Slotgedachte

De val van de Berlijnse Muur blijft een teken van hoop: verdeeldheid hoeft niet definitief te zijn. Muren kunnen vallen – ook in ons eigen leven.

Maar de muur van Jeruzalem blijft ook een teken van hoop: God wil dat zijn volk achter veilige muren leeft, beschermd tegen de invloeden van de wereld.

Muren kunnen scheiden en beschermen – ook in ons geestelijk leven. Het is belangrijk om onderscheid te maken tussen die twee. Daarom hebben we de geestelijke moed nodig om valse muren tussen gelovigen af te breken, muren die God niet wil, en tegelijkertijd heilzame muren te bouwen om beschermd te blijven.

In beide gevallen leidt Christus ons op de weg. Hij is onze vrede en tegelijkertijd onze veilige burcht.

Online in het Duits sinds 16.10.2026