Bijbelgedeelte: Richteren 13 tot 16

Leestijd: 6 minuten

Simson bezit een enorme kracht. Hij doodt een leeuw met zijn blote handen, verslaat in zijn eentje een heel leger en rukt een stadspoort uit zijn fundamenten. Maar deze sterke man is ook zwak: hij kan de aantrekkingskracht van mooie vrouwen niet weerstaan. Dit zal uiteindelijk zijn ondergang betekenen.

Simson groeide op in een gezin die God vreesde. Gods zegen rust op de jongeman die een Nazireeër is vanaf de moederschoot – een voor God apart gezette man (Num. 6). De Geest van God begint hem al vroeg rond het grensgebied van de Filistijnen te leiden. Zijn roeping is duidelijk: Hij moet strijden tegen de Filistijnen die het volk Israël onderdrukken (Richt. 13).

De eerste vrouw – een mislukte relatie

Om dichter bij de Filistijnen te komen, gaat Simson naar Timna, een stad van de Filistijnen. Maar aanvankelijk is er geen sprake van een strijd met de Filistijnen, maar eerder van een liefdesrelatie met een Filistijnse vrouw. Laten we eens kijken wat hier misgaat:

• Simson laat zich leiden door zijn ogen: het uiterlijk van de vrouw lijkt (te) belangrijk voor hem te zijn (Richt. 14:1-2).
• Simson vraagt ​​zijn ouders slechts om toestemming om met deze vrouw te trouwen als formaliteit – zijn besluit staat duidelijk al vast (Richt. 14:2-3).
• Simson negeert het advies van zijn ouders om een ​​vrouw uit Gods volk te nemen (Richt. 14:3). Hij heeft blijkbaar ook niet de nauwste vertrouwensrelatie met hen (vgl. Richt. 14:6).
• Simson was ongehoorzaam aan het Woord van God omdat de wet een verbintenis tussen een Israëliet en een heidin fundamenteel verbiedt (vgl. Deut. 7:3).
• Simson is eigenzinnig en onafhankelijk omdat hij er alleen om geeft, dat de vrouw gelijk heeft in zijn ogen en niet dat zij gelijk heeft in Gods ogen (Richt. 14:3,7).

De relatie tussen Simson en de Filistijnse vrouw staat op een wankel fundament. Er zijn al wat irritaties tijdens het zevendaagse huwelijksfeest, en uiteindelijk eindigt alles in een tragedie:

• Tijdens de hele viering huilt de bruid bittere tranen, maar we lezen niets over de vreugde van het echtpaar (Richt. 14:16-17).
• De bruid spreekt over Simsons haat jegens haar, maar we horen geen woord over uitingen van liefde (Richt. 14:16).
• Simsons bruid begrijpt niets van zijn ervaringen en overwinningen in het geloof; daarom kan ze zijn raadsel ook niet oplossen (Richt. 14:16).
• Wanneer ze eindelijk het antwoord op het raadsel uit hem weet te ontlokken, verraadt ze Simsons vertrouwen en onthult ze het geheim aan haar landgenoten, de vijanden van Gods volk (Richt. 14:17).
• Nadat hij de weddenschap heeft verloren, stormt Simson woedend weg en keert terug naar het huis van zijn vader (Richt. 14:19).
• Wanneer hij van gedachten verandert en terug wil keren naar zijn bruid om gemeenschap met haar te hebben, blijkt zij al met een andere man getrouwd te zijn (Richt. 15:1-2).
• Het drama eindigt met de moord op deze vrouw door de Filistijnen in een blinde wraakactie (Richt. 15:6).

Na deze tragische ervaringen behaalt Simson enkele opmerkelijke successen tegen de aartsvijanden van Gods volk (Richt. 15:7 e.v.). Richteren 15 eindigt met de interessante constatering, dat Simson twintig jaar lang leiding gaf aan het volk Israël: zijn bediening is daarmee ten einde gekomen. Daarna wordt bijna alleen nog bericht, hoe hij zich in zondige avonturen verstrikt, waardoor hij zijn unieke kracht verliest en een tragische figuur wordt.

De tweede vrouw – een gevaarlijke affaire

Simson gaat opnieuw naar de Filistijnen, ditmaal naar Gaza. Wederom dwaalt zijn blik af, en ditmaal valt die op een prostituee. Wat Simson in zijn eerste relatie werd ontzegd, haalde hij in bij deze vrouw: hij deelt het bed met haar.

Het bezoek van Simson aan de stad bleef niet onopgemerkt. Zijn vijanden hadden zich verscholen bij de stadspoort, in de hoop de beruchte krijger bij zonsopgang te onderscheppen. Simson, gedreven door zijn impulsieve acties, had zichzelf in een gevaarlijke situatie gebracht! Maar Simson verliet het huis van de prostituee – veilig dankzij Gods genadige tussenkomst – al om middernacht. Met een enorme kracht rukte hij de stadspoort, waar zijn vijanden op de loer lagen, los van zijn fundering en droeg die naar Hebron (Richt. 16:1-3).

Maar bij deze demonstratie van zijn kracht zit een addertje onder het gras: Simson schakelt geen enkele Filistijn uit. In plaats daarvan vlucht hij voor zijn vijanden! Dit is duidelijk in tegenspraak met zijn roeping. En nog erger: Simson veroordeelt het kwaad, dat hij heeft gedaan niet. Er is geen spoor van berouw of bekentenis. Het is daarom slechts een kwestie van tijd voordat de ketenen van de zonde zich nog strakker om hem heen sluiten (vgl. Pred. 7:26).

De derde vrouw – een fatale liefde

“Daarna gebeurde het dat hij een vrouw in het Sorekdal lief kreeg, en haar naam was Delila” (Richt. 16:4). 

Voor het eerst wordt vermeld dat Simson een vrouw lief heeft. Hij gaat een duurzame relatie aan met Delila. Maar hij leeft duidelijk in hoererij, aangezien we niets lezen over een huwelijk. Laten we eens kijken naar enkele aspecten van deze verkeerde verbinding:

• De liefde is niet wederzijds, want Delila heeft Simson niet lief, maar het geld (Richt. 16:5-6).
• Simson ondergaat het kwaadaardige ‘spel’ waarin zijn geliefde hem tweemaal vastbindt en eenmaal zijn vrij gegroeide Nazireeërhaar invlecht (Richt. 16:7-14).
• Delila overlaadt Simson met beschuldigingen en trekt openlijk zijn belijdenis van liefde in twijfel (Richt. 16:10-15).
• Delila kwelt en plaagt hem dagelijks met haar woorden (Richt. 16:16).
• Simsons ziel is volledig uitgeput door het gejammer van zijn levensgezellin (Richt. 16:16).

Wat een trieste relatie: Simson is diep ongelukkig! Maar in plaats van de stekker eruit te trekken, bezwijkt Simson onder de stortvloed aan woorden van Delila en onthult hij haar uiteindelijk het geheim van zijn bovennatuurlijke kracht (Richt. 16:17).

Hiermee wiste Simson de laatste scheidslijn tussen zichzelf en de verklaarde vijanden van Gods volk uit. Hij sprak tot een ongelovige Filistijnse vrouw alsof zij Goddelijke gedachten kon begrijpen – terwijl zij in werkelijkheid alleen maar zijn kracht wilde ontnemen (vgl. Spr. 31:3). Simson liet de afzondering van een Nazireeër volledig varen. In snel tempo verloor hij nu:

• Zijn wijding (Richt. 16:19). Zijn lange Nazireeër-haar wordt afgeknipt.
• Zijn kracht (Richt. 16:19). God reduceert zijn kracht tot normaal.
• Zijn ogen (Richt. 16:21). Hij verliest wat hij voor het kwaad gebruikte.
• Zijn vrijheid (Richt. 16:21). Hij kan zijn ketenen niet langer verbreken.
• Zijn waardigheid (Richt. 16:21, 23, 25). Hij verricht het werk van een ezel, wordt een symbool van de zogenaamd superieure macht van afgoden en wordt gedwongen voor de Filistijnen te spelen.
• Zijn leven (Richt. 16:30). Wanneer God hem opnieuw kracht schenkt, betekent dit het einde van zijn leven: De blinde Simson wordt met de Filistijnen begraven onder de ruïnes van een afgodstempel.

Simson was door God gebruikt om de Filistijnen te vernederen. Maar hij benutte bij lange na niet zijn geweldige mogelijkheden, raakte verstrikt in de zonde en stierf jong.

Lessen voor ons

De tragische geschiedenis van Simson is een krachtige waarschuwing voor elke christen om de afscheiding van het kwaad serieus te nemen. Ik wil graag een aantal lessen voor ons als volgt samenvatten:

• Elk seksueel contact buiten het huwelijk is overspel en een verderfelijke zonde. – Omdat de risico’s op dit gebied groot zijn, moeten we een verbond sluiten met onze ogen en onszelf niet roekeloos in gevaar brengen (Job 31:1; vgl. Spr. 7:6-23). ​​Als we onverwacht in gevaar verkeren, moeten we vluchten, zoals Jozef deed (Gen. 37:12; 1 Kor. 6:18). En als we gestruikeld zijn, moeten we oprecht onze schuld belijden, ons bekeren en met de zonde breken (Spr. 28:13).
• Wie als kind van God trouwt met iemand die geen gelovige is, overtreedt duidelijk Gods Woord, brengt ongeluk over zijn of haar ziel en vernietigt de toewijding aan God. Christenen zouden in dit opzicht ook geen ongelijke verbintenis moeten aangaan, maar liever trouwen “in de Heer” (vgl. 2 Kor. 6:14; 1 Kor. 7:39). Het advies van Godvrezende ouders mag niet worden genegeerd (vgl. Spr. 30:17).
• Over het algemeen zijn vriendschappen met ongelovigen slecht en gevaarlijk voor een gelovige, omdat vriendschap met de wereld vijandschap tegen God is (Jak. 4:4). Kinderen van God en kinderen van de duivel horen niet bij elkaar. “Want welk deelgenootschap hebben gerechtigheid en wetteloosheid? Of welke gemeenschap heeft licht met duisternis? En welke overeenstemming heeft Christus met Belial? En welk deel heeft een gelovige met een ongelovige?” (2 Kor. 6:14-15). – Wie de wereld de rug toekeert, vlucht in de armen van een almachtige God (vgl. 2 Kor. 6:18). Dit zou ons moeten aanmoedigen om standvastig en vastberaden te zijn.

 

Gerrit Setzer; © www.bibelstudium.de

Online in het Duits sinds 14.05.2018

Geplaatst in: Christendom, Geloof
© Frisse Wateren, FW