Bijbelgedeelte: 1 Koningen 13 vers 1-6; 11-32; 1 Koningen 17 vers 1; 1 Koningen 18; 1 Koningen 19
Leestijd: 4 minuten
57. De man Gods (1 Kon. 13:1-6; 11-32)
Een man Gods uit Juda ging naar de afgodische stad Bethel en ontmoette daar koning Jerobeam, die onrechtmatig wierook brandde bij het altaar. Toen de dienaar van God dreigde met een oordeel, strekte de koning zijn hand uit naar de profeet – een teken dat hij gegrepen zou worden. Maar zijn hand verstijfde en hij kon hem niet terugtrekken. Pas door het gebed van de profeet werd zijn hand hersteld. Tussen deze twee gebeurtenissen werd het altaar door Gods macht verscheurd, als teken, dat de boodschap in vervulling zou gaan.
Na deze gebeurtenis werd de man Gods door een oude profeet uit Bethel overgehaald om bij hem thuis te komen eten – iets wat God uitdrukkelijk had verboden. Als gevolg daarvan werd de profeet uit Juda door een leeuw gedood. Op zich is dat niets bijzonders. Maar we zien Gods ingrijpen: de dood was voorspeld; de leeuw doodde alleen de man Gods en niet de ezel waarop hij reed; de leeuw verslond de man niet, maar bleef staan, en de ezel rende niet weg. Een wonder!
58. Een ongewone droge periode (1 Kon. 17:1)
De profeet Elia was een man die zich verzette tegen afgoderij. Zijn bediening was meer negatief en niet zozeer opbouwend van aard – Elia getuigde en streed tegen het kwaad. Toen het volk onder Achab en Izebel zich wijdde aan de verering van Baäl, bad Elia om het oordeel over een gesloten hemel, zoals gedreigd in de boeken van Mozes (Jak. 5). Dit maakte de toorn van God en de machteloosheid van de afgoden duidelijk, want “Zijn er onder de nietige afgoden van de heidenvolken die het laten regenen, of kan de hemel regendruppels geven? Bent U dat niet, de HEERE, onze God? Wij zien naar U uit, want al deze dingen doet U!” (Jer. 14:22). Drieënhalf jaar lang regende het niet in Israël.
59. Verzorgd door raven (1 Kon. 17:2-7)
Raven zijn vraatzuchtige en onbezonnen dieren – en toch voedt God ze (Luk. 12:24). Maar niet alleen dat. God kan er ook voor zorgen, dat ze een mens voeden. Zo brachten ze Elia, die zich voor de koninklijke macht moest verbergen, ’s ochtends en ’s avonds brood en vlees. Het was belangrijk, dat Elia zich verborg bij de beek Krith, waar God hem heen had gestuurd. Want God had de raven opgedragen hem daar te voeden – en nergens anders.
60. Verzorgd door een arme weduwe (1 Kon. 17:8-16)
Toen de beek Krith opdroogde, werd Elia naar een weduwe in de buurt van Sidon gestuurd. Daar, vlakbij Libanon, was het watertekort nog niet zo groot. Maar de vrouw had nog maar één maaltijd in huis. Ze was bereid Elia alles te geven, net zoals de weduwe later alles wat zij had in de schatkist geworpen (Mark. 12:44). Maar wonderbaarlijk genoeg raakte ze niet zonder meel en olie.
61. De zoon van de weduwe wordt uit de dood opgewekt (1 Kon. 17:17-24)
Abraham geloofde, dat God (zijn zoon Izak) uit de dood zou opwekken. Elia geloofde ook in de opstanding uit de dood en was de eerste die het meemaakte. De zoon van de hospita werd opgewekt nadat Elia er vurig voor had gebeden en zich driemaal over de jongen had uitgestrekt.
62. De confrontatie op de berg Karmel (1 Kon. 18)
Zelden is er zo’n ongelijke strijd geweest! Eén tegen 850 heidense priesters. Vuur zal uit de hemel neerdalen en het offer verteren. Wie kan dat doen? God of Baäl? Satan en zijn volgelingen kunnen het alleen doen als God het toestaat (Job 1:16; Openb. 13:13). Maar hier wil God het niet. Hij wil het alleen bij Elia, de profeet – op zijn gebed daalt er vuur uit de hemel neer en verteert Elia’s offer. Daarna knielt het volk neer in aanbidding voor God en keert zich tegen de valse priesters.
63. Het regende als antwoord op Elia’s gebed (1 Kon. 18:1-2; 41-46)
De God die vuur had doen neerdalen, liet nu regen vallen. Elia vouwde zijn handen en er verscheen een wolk aan de horizon, zo groot als een hand van een man – maar die veranderde al snel in een stortbuien. God zegende opnieuw nadat het volk zich had afgewend van de Baäl-verering.
64. Wonderbaarlijke verzorging (1 Kon. 19:1-18)
Op de berg Karmel stond Elia onverschrokken tegenover een grote meerderheid van afgodenpriesters. Maar nu vluchtte hij voor de dreiging van één vrouw: Izebel. Zijn missie leek niet het gewenste resultaat te hebben gehad en dus kon naar zijn mening ook aan zijn dienstbaarheid en aan zijn leven een einde komen. Maar de engel van de Heer sterkte hem met een gewone maaltijd, wat hem ongewone kracht gaf. Degene die Simson heeft gered van de dood van de dorst, geeft Zijn dienaar ook wat hij nodig heeft.
Gerrit Setzer; www.bibelstudium.de;
Online in het Duits sinds 22.11.2015
Geplaatst in: Christendom
© Frisse Wateren, FW