4. De vreugde van vrede in je huwelijk

Hulp zoeken wanneer dat nodig is

Paulus heeft de toon gezet om in te gaan op een van de redenen waarom hij aan de heiligen in Filippi schreef. Er waren twee zusters, Euodia en Syntyche, die een conflict met elkaar hadden. Het probleem was blijkbaar niet leerstellig van aard, want dan zou Paulus dat genoemd hebben; het was persoonlijk van aard. We horen niet precies wat de moeilijkheid was, maar zij worden opgeroepen “eensgezind te zijn in de Heer.”

Dat brengt ons terug bij hoofdstuk 1 vers 27: “Alleen, wandel waardig het evangelie van Christus, opdat ik, hetzij ik kom en u zie, hetzij ik afwezig ben, in uw omstandigheden hoor, dat u vaststaat in één geest, terwijl u één van ziel meestrijdt met het geloof van het evangelie.” Paulus heeft deze waarheid in feite steeds benadrukt. Kijk nog eens naar hoofdstuk 2 vers 2–3: “… maakt dan mijn blijdschap volkomen door hetzelfde te bedenken, terwijl u dezelfde liefde hebt, eenstemmig bent, het ene bedenkt. [Doet] niets uit partijzucht of uit ijdele roem, maar laat elk in nederigheid de ander uitnemender achten dan zichzelf.” En in vers 5 zegt hij: “<Want> laat die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was,” waarna hij de houding van de Heer Jezus beschrijft toen Hij hier was. Vervolgens schrijft Paulus in hoofdstuk 3 vers 15–16: “Voor zover wij dan volmaakt zijn, laten wij zó gezind zijn; en als u iets anders gezind bent, God zal u ook dat openbaren. Waartoe wij echter gekomen zijn, [laten wij] in hetzelfde spoor [verder] wandelen.” Paulus heeft ons dus steeds het geheim gegeven om conflicten in onze relaties op te lossen: de gezindheid van Christus hebben – dáárin moeten wij eensgezind zijn! Eensgezind zijn betekent hetzelfde denken. Hoe kan dat, als Christus niet in ons denken voor ons staat?

Paulus vraagt zelfs iemand anders, die hij zijn oprechte metgezel noemt, om deze vrouwen te helpen. Er is niets mis mee om van tijd tot tijd de hulp te zoeken die we in onze relaties nodig hebben, en hier zien we daar een voorbeeld van. Maar het is belangrijk om op te merken dat Paulus niet zomaar iemand vraagt om deze twee zusters te helpen; hij vraagt iemand die daarvoor geschikt is. Wat deze persoon geschikt maakte, was dat hij of zij een oprechte metgezel van Paulus was; met andere woorden, hij of zij sprak dezelfde taal als Paulus. Het is uiterst belangrijk dat alle hulp die iemand krijgt op de Bijbel gegrond is, en komt van een oprechte metgezel, iemand die een echte gelovige is.

Voordat we verdergaan, is het goed om op te merken dat de oproepen die Paulus in deze eerste verzen van hoofdstuk 4 doet, “in de Heer” moeten worden opgevolgd; we zouden ook kunnen zeggen: als gevolg van het heerschap van Christus in ons leven. Paulus roept ons op: “… staat zo vast in de Heer” (vs. 1), “eensgezind te zijn in [de] Heer” (vs. 2), “Verblijdt u altijd in de Heer” (vs. 4), en te bedenken: “De Heer is nabij” (vs. 5).

Een van de allerbelangrijkste sleutels bij het oplossen van conflicten is, dat ik bedenk dat ik niet van mezelf ben; ik ben gekocht en betaald, en ik ben de dienaar van een Ander. “Of weet u niet, dat uw lichaam [de] tempel is van [de] Heilige Geest die in u is, die u van God hebt, en dat u niet van uzelf bent? Want u bent voor een prijs gekocht; verheerlijkt dan God in uw lichaam” (1 Kor. 6:19–20).

Een remedie voor het oplossen van conflicten in onze relaties

In het volgende gedeelte geeft Paulus ons een aantal oproepen die ons, als we ze opvolgen, kunnen helpen om in tijden van conflict tot een oplossing te komen.

“Verblijdt u altijd in [de] Heer! Nog eens zal ik zeggen: Verblijdt u! Laat uw inschikkelijkheid aan alle mensen bekend zijn. De Heer is nabij. Weest in niets bezorgd, maar laat in alles door gebed en smeking met dankzegging, uw verlangens bekend worden bij God. En de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaren in Christus Jezus. Overigens, broeders, al wat waar is, al wat eerzaam, al wat rechtvaardig, al wat rein, al wat beminnelijk, al wat welluidend is, als er enige deugd en als er enige lof is, bedenkt dat. Wat u ook geleerd, ontvangen, gehoord en gezien hebt in mij, doet dat; en de God van de vrede zal met u zijn.” (vs. 4–9)

Wanneer er moeite is in de wereld, zegt Paulus ons: “verblijdt u in de Heer” (3:1), maar wanneer er moeite is in onze relaties, roept hij ons tweemaal op om ons te verblijden, en voegt hij eraan toe: “altijd”! Het oplossen van welk conflict ook begint ermee dat ik zelf de juiste houding heb, en hier stelt Paulus ons het juiste denken voor (vs. 8). Maar het juiste denken begint eigenlijk in mijn eigen hart, en daarom hebben we de oproepen in vers 4–7. Deze blijdschap betekent niet dat je in extase moet zijn over je omstandigheden of over wat je op dit moment doormaakt. Het is een innerlijke rust en een vertrouwen dat de Heer met ons is en dat Hij elk detail in Zijn hand heeft. Het besef daarvan maakt, dat ik Hem kan vertrouwen en geeft mij de innerlijke vrede waarover we lezen.

Deze innerlijke blijdschap helpt mij om vrede te hebben en die ook te tonen in de omgang met anderen: “Laat uw inschikkelijkheid aan alle mensen bekend zijn. De Heer is nabij.” Ze helpt mij om niet bezorgd of angstig te zijn, omdat ik afhankelijk ben en “laat in alles door gebed en smeking met dankzegging, uw verlangens bekend worden bij God.”

Dit is heel goed toe te passen in onze huwelijksrelatie: in plaats van te proberen mijn partner het met mij eens te laten worden, leg ik het eenvoudig in de handen van de Heer. In plaats van me zorgen te maken over situaties en moeilijkheden, leer ik: “Vertrouw op de HEERE en doe het goede; bewoon de aarde en voed u met trouw. Schep vreugde in de HEERE, dan zal Hij u geven wat uw hart verlangt. Wentel uw weg op de HEERE en vertrouw op Hem: Híj zal het doen. … Zwijg voor de HEERE en verwacht Hem; ontsteek niet in woede over hem wiens weg voorspoedig is, over een man die listige plannen uitvoert. Laat uw woede bedaren en laat uw grimmigheid varen; ontsteek niet in woede – het brengt slechts kwaad” (Ps. 37:3–5, 7–8).

Er is niets wat zoveel rust en troost geeft – in de stormen van het leven – als zo’n groot vertrouwen in de Heer te hebben en te genieten van de vrede die Hij geeft. Het is een vrede die ons hart en onze gedachten bewaakt! Ons hart kan ons bedriegen en onze gedachten kunnen ons parten spelen; hoe belangrijk is het dan dat wij door Zijn vrede bewaakt worden. Het is een vrede “die alle verstand te boven gaat.”

Paulus herinnert ons er meteen aan dat het oplossen van conflicten afhangt van waar we ons mee voeden. Als we ons voeden met wat onze partner verkeerd doet of nalaat, zal dat het vuur van het conflict aanwakkeren. Maar als we bezig zijn met “al wat waar is, al wat eerzaam, al wat rechtvaardig, al wat rein, al wat beminnelijk, al wat welluidend is, als er enige deugd en als er enige lof is,” dan zal de Heer dat gebruiken om tevredenheid en vrede te geven, juist in de situatie waarin we ons bevinden. Als we met deze dingen bezig zijn, zullen we de tegenwoordigheid van de God van de vrede gaan ervaren. Wie wil dat nu niet voor zijn huwelijk, of voor welke andere relatie ook?

Stappen in de goede richting

In vers 9 geeft Paulus ons vier belangrijke stappen die ons helpen de goede richting in te slaan. In de eerste plaats zitten jij en ik voortdurend op de school van God, en moeten we de lessen leren die Hij steeds voor ons heeft. Let erop dat dit in de volgende verzen minstens driemaal genoemd wordt: “Wat u geleerd” (vs. 9), “want ik heb geleerd” (vs. 11) en “in alles ben ik ingewijd” (vs. 12). Het leven draait om leren, en relaties draaien om leren. Een man hoort zich tegenover zijn vrouw zo te gedragen: “… woont bij hen met verstand als bij een zwakker vat, het vrouwelijke, en bewijst hun eer omdat zij ook medeeërfgenamen van [de] genade van [het] leven zijn, opdat uw gebeden niet verhinderd worden” (1 Petr. 3:7). Dat betekent, dat hij moet leren begrijpen wat haar beweegt.

Daarna spreekt Paulus in de vers 10–12 van ons hoofdstuk over zijn eigen leerproces. Hier gaat het om tevredenheid. Zoveel huwelijken lijden eronder dat er geen tevredenheid is. Paulus herinnert ons er in 1 Timotheüs 6 vers 6 aan: “Nu is de godsvrucht met tevredenheid inderdaad een grote winst.” Het is gemakkelijk voor een echtpaar om ontevreden te raken in het huwelijk. Maar we moeten leren tevreden te zijn – dat kost werk, dat vraagt inspanning.

Spreuken 5 vers 18 leert ons: “Moge je levensbron gezegend zijn en verblijd je over de vrouw van je jeugd.” Dezelfde gedachte wordt uitgewerkt in Hooglied 4 vers 10–15, waar de huwelijksrelatie op haar juiste plaats bezongen wordt. Prediker 9 vers 9 leert ons dat alle dagen van een lang leven met je partner bedoeld zijn om ervan te genieten: “Geniet van het leven met de vrouw die u liefhebt, al de dagen van uw vluchtige leven die Hij u gegeven heeft onder de zon, al uw vluchtige dagen. Want dit is uw deel in het leven en bij uw zwoegen waarmee u zwoegt onder de zon.” Opnieuw zien we dit thema van tevredenheid binnen de huwelijksband. De Schrift geeft ons veel onderwijs over tevredenheid binnen het huwelijk, op elk niveau, en veel huwelijken verliezen dit gevoel van tevredenheid, wat tot grote conflicten leidt. Mannen, is het niet opvallend dat al deze verzen zich tot de man richten? Wij zetten de toon voor tevredenheid in ons huwelijk.

Wat is dat voor geur?

In onze tekst, in de verzen 10–20, heeft Paulus het over offervaardig geven, en dat blijft hij doen. Hij had eerder, in hoofdstuk 2 vers 25–30, vermeld hoe Epafroditus zijn eigen gezondheid had opgeofferd, bijna tot de dood toe. Nu noemt Paulus de gave die zij met Epafroditus hadden meegestuurd “een welriekende reuk, een aangenaam, God welbehaaglijk offer” (vs. 18). Dat is wat geven – welke vorm van geven ook – betekent voor het hart van onze God. Hier gaat het om financieel geven, maar elke vorm van geven is kostbaar voor het hart van God, omdat het navolgt wat Hij Zelf gedaan heeft door Zijn geliefde Zoon te geven. Wanneer we de Heer op de eerste plaats zetten in ons persoonlijke leven en in ons huwelijk, heeft Hij daar welbehagen in. We kunnen God nooit overtreffen in geven; Hij blijft niemand iets schuldig! Mogen onze huwelijken voor Hem een aangename geur zijn!

Hij kan in elke behoefte voorzien

Er kunnen in ons huwelijk veel behoeften zijn, maar onze God kan in al onze behoeften voorzien. Laten we afsluiten met deze waarheid zoals die in de verzen 19–20 staat: “Maar mijn God zal in al uw behoefte voorzien naar de rijkdom in heerlijkheid in Christus Jezus. Onze God en Vader nu zij de heerlijkheid in alle eeuwigheid! Amen.” Ik heb vaak horen zeggen: ‘Gods werk, op Gods manier gedaan, zal altijd Gods voorziening genieten!’ Dat geldt voor elk huwelijk! Hij verlangt ernaar ons huwelijk te zegenen! Hij heeft het ontworpen en Hij zal erin voorzien, niet alleen financieel, maar op elk terrein!

Hij is de bron van de voorziening. Let op de vertrouwelijkheid: Paulus noemt God “mijn God.” Dat benadrukt een persoonlijke relatie met Hem, en als we op deze persoonlijke, vertrouwelijke manier van Hem willen genieten, moeten we voortdurend gemeenschap met Hem hebben.

In de tweede plaats spreekt Paulus met zekerheid: “zal in al uw behoefte voorzien.” Dat herinnert ons aan de zekerheid van Gods beloften en Zijn voorziening. Hij is nooit te laat; Hij is altijd op tijd! Dat wordt ons duidelijk gemaakt in het gezin van Maria en Martha in Johannes 11. Toen hun broer gestorven was, dachten zij dat de Heer te laat was, en ze zeiden: “Heer, als U hier was geweest, zou mijn broer niet gestorven zijn” (vs. 21, 32). De Heer Jezus was niet te laat voor hun gezin, en Hij zal ook voor jouw gezin niet te laat zijn!

Verder is Hij niet alleen de bron van de voorziening en is Zijn voorziening zeker, maar ze is ook volledig. Dat omvat al onze behoeften: wat ze ook zijn of hoe groot ze ook zijn, Hij is de grote Voorziener. We hoeven maar terug te gaan naar Genesis 22 om te zien hoe de HEERE voorzag voor het gezin van Abraham. Daar wordt onze God voor het eerst Jehovah Jireh genoemd. Genesis 22 is een prachtig beeld van Gods grootste voorziening voor ons: onze redding door het volbrachte werk van Zijn Zoon. Paulus sluit daarop aan in Romeinen 8 vers 31–32: “Wat zullen wij dan hierop zeggen? Als God voor ons is, wie zal tegen ons zijn? Hoe zal Hij die zelfs Zijn eigen Zoon niet gespaard, maar Hem voor ons allen overgegeven heeft, ons met Hem ook niet alle dingen schenken?”

Het vierde wat Paulus in Filippenzen 4 vers 19 noemt, is hoe overvloedig Zijn voorziening voor ons is: “naar Zijn rijkdom in heerlijkheid in Christus Jezus.” Hij voorziet niet uit Zijn overvloed, maar overeenkomstig Zijn rijkdom; dat betekent, dat er in Christus een voorziening is die nooit opraakt. Dat is de maatstaf: “naar Zijn rijkdom in heerlijkheid.”

Het vijfde en laatste wat Paulus over deze voorziening zegt, is dat ze in Christus Jezus is! Dat spreekt van de kracht, de macht en het vermogen van deze voorziening. Let erop dat er niet staat “in Jezus Christus,” maar “in Christus Jezus.” Dat herinnert ons eraan waar Hij nu is: aan de rechterhand van de Majesteit in de hoge, een plaats van macht en gezag!

Welke behoefte we ook hebben – persoonlijk, als gezin of zelfs als gemeente – de Heer in de heerlijkheid kan in al onze behoeften voorzien! Als jij en ik bezig zijn met Christus als ons Doel in het leven (hfdst. 1), als onze Houding onderweg (hfdst. 2), als ons Verlangen dat ons verzadigt (hfdst. 3) en als onze Kracht voor de behoeften van het leven (hfdst. 4), zullen we vreugde ervaren op onze levensreis en vreugde in ons huwelijk!

 

Tim Hadley Sr.;

Bijbelteksten zijn ontleend aan de Herziene Statenvertaling (HSV) ®. Bijbelteksten uit het Nieuwe Testament uit de Telos-vertaling.

Copyright: © The Bereans Publishing; Derde druk 2025.

Niets uit deze uitgave {serie FW} mag worden verveelvoudigd, vertaald of overgedragen, in welk deel of op welke wijze dan ook, elektronisch of mechanisch, met inbegrip van fotokopiëren, opnemen of opslaan in een informatiesysteem, zonder schriftelijke toestemming van de uitgever: The Bereans Publishing.

info@the-bereans.com; www.the-bereans.com

Geplaatst in: Christendom, Huwelijk
© Frisse Wateren, FW