Bijbelgedeelten: Genesis 4 vers 2; Genesis 31 vers 39; Exodus 3 vers 1; 1 Samuel 17 vers 34; Zacharia 11 vers 15-17; Hebreeën 13 vers 20.
Leestijd: 6 minuten
Voor mensen in het Midden-Oosten is de figuur van de herder tot op de dag van vandaag een zeer vertrouwd beeld. Door de eeuwen heen is dit niet veel veranderd, althans niet zoveel als in West-Europa, waar de herder niet langer een alledaagse verschijning is. Gelukkig is het zo, dat wij in de Schrift veel vinden, wat ons helpen kan te verduidelijken wat precies bedoeld wordt, als er staat: “De Heer is mijn herder.” Buitenbijbelse bronnen kunnen verschillende aspecten belichten en verklaren, maar ze voegen niets nieuws toe aan het beeld, dat we op basis van de Schrift kunnen vormen van de persoon en de taak van een herder.
In de Schrift wordt verteld over verschillende mensen die herders waren, en zij vertonen allemaal een bepaald kenmerk van de volmaakte herder, namelijk de Heer Jezus Zelf, Die de Zijnen tot Zijn volgelingen maakt.
Abel
Eigenlijk is Abel een tweeledig beeld van de Heer Jezus, namelijk door zijn persoon en door het offer, dat hij bracht.
“Abel werd herder” (Gen. 4:2), en als herder bracht hij zijn offer aan God. Dit verwijst naar de Goede Herder, Die Zichzelf aan God offerde. Abel werd gehaat door zijn broer en uiteindelijk door hem gedood uit jaloezie. Zo werd ook de Heer Jezus door Zijn broeders gehaat naar hun vlees, zonder reden, en door hen uit jaloezie verraden om gekruisigd te worden. God legde uit, dat Abels bloed vanuit de grond tot Hem riep om wraak. Het bloed van de Heer Jezus getuigt van verzoening en spreekt daarom beter dan dat van Abel (Hebr. 12:24).
Er valt nog veel meer te zeggen. Samenvattend kunnen we stellen: in Abel vinden we de Herder Die Zijn leven geeft.
Hoewel Abel de herder was die stierf, moest hij een lam uit de kudde offeren omdat hij een zondaar was. Op Golgotha stierf de Herder echter Zelf voor Zijn schapen. Op Golgotha ontwaakte het zwaard van Gods toorn tegen de Herder, tegen de Man Die Gods Metgezel was (Zach. 13:7).
Jakob
Toen Jakob de twintig jaar die hij bij Laban doorbracht beschreef, getuigde hij van zijn zorg voor de schapen waarvoor hij verantwoordelijk was. “Verscheurde dieren heb ik niet naar u toe gebracht, ik moest ze zelf vergoeden. Ook hebt u van mij vergoeding geëist van wat overdag gestolen was en wat ’s nachts gestolen was” (Gen. 31:39). Ondanks Jakobs zorg voor de schapen moet dit toch eerder gebeurd zijn. Alleen de Heer Jezus kon zeggen: “… en zij zullen geenszins verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze rukken uit Mijn hand.” Hij alleen kon zeggen: “Hen die U Mij hebt gegeven, heb Ik bewaakt en niemand van hen is verloren gegaan …” (Joh. 10:28; 17:12).
Jakob is slechts een zwak beeld van de volmaakte Herder.
Jakobs zorg voor de schapen vinden we ook terug in Genesis 33 vers 13, waar hij over de schapen zegt: “… als men die maar één dag opjaagt, zal al het kleinvee sterven.” Dit doet denken aan Hem over Wie geschreven staat: “Als een herder zal Hij Zijn kudde weiden: Hij zal de lammetjes in Zijn armen bijeenbrengen en in Zijn schoot dragen; de zogenden zal Hij zachtjes leiden” (Jes. 40:11).
Dit is in de eerste plaats natuurlijk een belofte voor het gelovige overblijfsel van Israël in de toekomst. Maar het geldt ook voor ons vandaag. Christus is de zorgzame Herder Die met grote trouw en tederheid over Zijn kudde waakt; Die oog heeft voor de lammeren en hun zwakheden begrijpt.
Jozef
Eén van de eerste dingen die over Jozef zijn opgetekend, is dat hij samen met zijn broers de schapen (kleinvee) hoedde (Gen. 37:2). De gedachte, die in dit beeld op de voorgrond staat is, dat deze herder gehaat werd door de andere herders. Toen de Heer Jezus op aarde was, haatten degenen die de herders van het volk Israël hadden moeten zijn, Hem. Ze waren geworden als de herders uit Ezechiël 34, die de kudde verwaarloosden. Zozeer zelfs, dat toen de Heer Jezus als Herder kwam, Hij over de schapen innerlijk werd bewogen. Hij zag de mensen als schapen zonder herder (Matth. 9:36).
Net als Jozef werd de Heer Jezus gehaat door Zijn broeders. Ze wilden niet, dat Hij koning over hen zou zijn en verraadden hem uit jaloezie. Maar net zoals Jozef verhoogd werd en de “redder van de wereld” werd, zo werd ook de Heer Jezus verhoogd en verheerlijkt. Hij werd de ware “Redder van de wereld.”
Mozes
Veertig jaar lang hoedde Mozes de schapen van zijn schoonvader Jethro ter voorbereiding op de laatste veertig jaar van zijn leven, totdat hij door God geroepen werd om het volk Israël door de woestijn te leiden.
In Exodus 3 vers 1 lezen we, dat Mozes de kudde voorbij de woestijn leidde en bij de berg van God, Horeb, aankwam. Daar ontving hij de opdracht om het onderdrukte volk uit Egypte te leiden, zodat zij God op deze berg zouden dienen (vs. 11-12).
Mozes, de herder die het volk door de woestijn leidt. Wat een prachtig beeld van Jezus Christus, dé Herder, Die voor de Zijnen uitgaat in de woestijn.
David
In 1 Samuel 17 vers 34 vertelt David over zichzelf, dat hij gewoonlijk de schapen van zijn vader hoedde. Hij beschrijft vervolgens hoe hij de leeuw en de beer, die een schaap uit de kudde probeerden te stelen, achtervolgde en doodde. In hetzelfde hoofdstuk is hij degene, die eropuit trekt om Goliath te verslaan. David is de herder die strijdt tegen de kwade krachten die de schapen bedreigen en hen bevrijdt uit de macht van de vijand.
Wederom een glorieus beeld van de Heer Jezus, Die de strijd aanging met “de sterke” om hem te binden en zijn bezittingen te plunderen. Maar ook hier schiet het beeld tekort ten opzichte van de werkelijkheid van Christus, want Christus vernietigde door Zijn dood degene die macht over de dood had, namelijk de duivel, en verloste allen die hun hele leven lang door angst voor de dood in slavernij onderworpen waren (Hebr. 2:14-15).
De Antichrist
We hebben nu vijf herders uit het Oude Testament genoemd, die alle op een bijzondere wijze beelden zijn van de Heer Jezus als de Herder van Zijn schapen. Er is nog een herder die in de Schrift wordt genoemd. Hij wordt de “dwaze” en herder van “niets” genoemd in Zacharia 11 vers 15-17. Voordat de ware Herder komt om Zijn koninkrijk van gerechtigheid en vrede te vestigen, verschijnt eerst de valse herder, van wie de Heer Jezus voorzegt: “Als een ander komt in zijn eigen naam, die zult u aannemen” (Joh. 5:43). De valse herder, de “dwaze” herder, is de Antichrist. We moeten bedenken, dat het woord “dwaas” iets anders betekent dan wat wij er doorgaans onder verstaan. De dwaas is de hoogmoedige die tegen de wil van God ingaat. Zijn dwaasheid bereikt een hoogtepunt in de loochening in het bestaan van God. De “dwaas” is de goddeloze, de wetteloze. De Antichrist wordt in de Schrift “de wetteloze,” “de mens van de zonde” (2 Thess. 2:3) genoemd. Hij is een wolf in herdersgedaante, het tegenbeeld van de ware Herder.
Het oordeel zal de “herder van niets” treffen.
De Heer Jezus
En zo komen we bij de zevende herder, de Heer Jezus. Hij is de Goede Herder Die Zijn leven gaf voor de schapen. Psalm 22 stelt Hem op deze manier aan ons voor. Daar zien we Hem, onze Goede Herder, Die Zichzelf voor ons heeft gegeven. Om ons als Zijn schapen te kunnen bezitten, moest Hij het zondoffer voor onze zonden worden. Hiervoor moest Hij door God verlaten worden. Wij waren allen als verdwaalde schapen, ieder ging zijn eigen weg. Maar de Heer nam al onze ongerechtigheid op Zich. Hij heeft Zijn leven uitgegoten in de dood. Zo begint het: de Goede Herder geeft Zijn leven voor de schapen. Zo moeten we de Herder kennen: als de Herder Die gekomen is om de verlorenen te zoeken en te redden.
In Psalm 23 vinden we de grote Herder van de schapen, Die uit de dood is opgewekt (Hebr. 13:20). De heilige God is volkomen bevredigd en heeft volledige genoegdoening ontvangen door het werk van Christus, en daarom heeft Hij Hem uit de dood opgewekt. En nu is Hij de grote Herder van de schapen, die Zijn kudde veilig door de woestijn van deze wereld naar het beloofde land leidt. Wat een voorrecht om te kunnen zeggen: “De Heer is mijn herder.”
Als de overste Herder zal Hij verschijnen om Zijn “onderherders” te belonen als zij trouw zijn geweest. Dan zullen zij de onverwelkelijke kroon van de heerlijkheid ontvangen (1 Petr. 5:4).
Hij komt terug! Onze reis door de woestijn zal eindigen. De Herder zal ons naar Zijn huis brengen. We zullen Zijn stem horen en Hem volgen naar het huis van de Vader met zijn vele woningen. We zullen voor eeuwig in het huis van de Heer wonen. Daar zullen we geen honger of dorst meer lijden, en de zon zal ons niet meer beschijnen, noch enige hitte, want het Lam, Dat in het midden van de troon is, zal hen weiden en hen leiden naar bronnen van levenswateren (Openb. 7:16-17).
© www.bibelstudium.de
Online in het Duits sinds 09.12.2010
[Bode des Heils, Jahrgang 127 (1984)]
Geplaatst in: Christendom
© Frisse Wateren, FW