De gelovige mens in het Duizendjarig Rijk

Een veranderde houding ten opzichte van de schepping

Inhoud

• Inleiding
• Wet en genade
• De gemeente in verval
• Een veranderde houding ten opzichte van de de schepping in het Duizendjarig Rijk
• Wanneer Christus regeert
• Inleiding

De roeping van de gelovigen hier op aarde tijdens het Duizendjarig Rijk zal totaal anders zijn dan de roeping van gelovigen die nu op aarde zijn. De voor de hand liggende reden hiervoor is, dat de bedeling van het Duizendjarig Rijk, voor zover het gelovigen op aarde betreft, een bedeling van oordeel zal zijn.

Wet en genade

In zekere zin was er genade voor de Joden. Op een bepaalde wijze was er ook genade in het Paradijs. Er kan immers geen omgang met de zondaar zijn dan door genade. Maar de Joodse bedeling wordt niet gekenmerkt door genade, maar door de wet. De wet heeft betrekking op werken, maar genade niet. Er kan nooit worden afgeweken van het principe waarop de ziel voor God kan staan. Het type bedeling, dat voor een bepaalde tijd is voorgeschreven, is echter iets heel anders. De bedeling van de gemeente1 is een oordeel op zich. De gemeente bestaat uit personen die door innerlijke heiligheid van de rest van de wereld zijn afgezonderd. Andere personen kunnen toetreden tot de uiterlijke structuur van de gemeente, maar in wezen is de gemeente een samenkomst van afgezonderde personen. Zodra zij dat niet meer is, houdt zij op gemeente te zijn. Zij bestaat uit hen die God uit de wereld heeft geroepen. In het Duizendjarig Rijk zal dit niet het geval zijn, aangezien de Heer Jezus de wereld openlijk zal besturen volgens een ander principe. Totdat satan weer wordt losgelaten, zal het niet nodig zijn om aan te tonen wie van deze wereld is en wie niet. Maar het karakter van de gemeente is volkomen anders.

Gemeente in verval

Wanneer mensen spreken over een onzichtbare gemeente, hebben ze het eigenlijk over verval, want de Heer zegt over de gemeente: “U bent het licht van de wereld.” Wat is het nut van een onzichtbaar licht? “Niemand die een lamp ontsteekt, zet die op een verborgen plaats <of onder de korenmaat>, maar op de kandelaar, opdat zij die binnenkomen het licht zien” (Luk. 11:33). Ik zeg niet, dat er geen onzichtbare gelovigen als individuen zijn. Maar de uitdrukking “onzichtbare gemeente” roept niets anders op dan verval, en dat de gemeente niet langer is wat de Heer ermee bedoelde – namelijk het licht van de wereld. De gemeente zou een duidelijk zichtbaar, geopenbaard en bijeengebracht “lichaam” moeten zijn, terwijl de wereld onder satans heerschappij staat. En in de huidige bedeling1 bestaat deze specifieke openbaring van de gemeente. De Heer gaf Zichzelf om de verstrooide kinderen van God over de aarde tot één te vergaderen (Joh. 11:52)2. Deze eenheid kan alleen bewaard blijven door de kracht en energie van de Heilige Geest. Overal waar de Heilige Geest bedroefd is, houdt de gemeente op in de wereld het doel te vervullen waarvoor zij gezonden is. En dit geldt hoewel Gods plannen niet veranderd zijn. Dan is de gemeente niet één, en gelooft de wereld niet, dat de Vader Jezus gezonden heeft. De gemeente zal geopenbaard worden in de heerlijkheid die haar gegeven is, zodat de wereld door haar eenheid mag weten, dat de Vader haar liefheeft zoals Hij Jezus liefhad. Dit zal bekend worden in het Duizendjarig Rijk. Dan zal de Heilige Geest niet langer in het verborgene werken zoals Hij nu doet, maar zal Gods koninkrijk in gerechtigheid in de wereld geopenbaard worden.

Een veranderde houding ten opzichte van de schepping in het Duizendjarig Rijk

De ware plicht van gelovigen vandaag is het weerstaan ​​van het kwaad door een verborgen verbinding met Christus, zodat Christus door lijden en genade in hen zichtbaar wordt. Alle prachtige kenmerken van de gemeenschap met Christus worden zichtbaar, “opdat de beproefdheid van uw geloof, veel kostbaarder dan die van goud, dat vergankelijk is en door vuur beproefd wordt, blijkt te zijn tot lof en heerlijkheid en eer bij [de] openbaring van Jezus Christus” (1 Petr. 1:7). Het vat op aarde wordt in de oven geplaatst, en wanneer het eruit komt, straalt het alles uit wat in de gedachten van de Meester was. In het Duizendjarig Rijk zullen we schijnen als de zon in het koninkrijk van de Vader, en de regering zal uitgaan van de Zoon des mensen. Een nieuwe natuur is altijd noodzakelijk om gemeenschap met God te hebben. Wie door God onderwezen wordt, weet dat zijn oude natuur slecht is, en hij leert door ervaring “dat in mij, dat is in mijn vlees, geen goed woont” (Rom. 7:18). Die kennis van dit principe had de gelovige uit de Joden, zoals ik geloof, en hij had een nieuwe natuur die boven de bedeling op zichzelf stond. Als hij kon zeggen: “Want ik verlustig mij in de wet van God naar de innerlijke mens” (Rom. 7:22), dan had hij een nieuwe natuur en de geest van Christus, zoals de apostel zegt, ook al kon hij de positie binnen de bedeling waarin hij zich bevond niet overstijgen. Maar in het Duizendjarig Rijk zal niet alleen de wedergeborene een nieuwe schepping zijn, maar de schepping zelf zal nieuw zijn. Satan zal dan niet langer de mogelijkheid hebben om er verderf in te brengen door onze lusten. In het huidige tijdperk is de hele schepping onderworpen aan ijdelheid. Dan zal dit niet langer het geval zijn. De mens zal nog steeds in zijn natuurlijke staat bestaan, maar de hele schepping zal niet langer daadwerkelijk onderhevig zijn aan ijdelheid. Wij zijn onderworpen aan ijdelheid. Dit wordt veroorzaakt door de wil van de mens en satans heerschappij over die wil. Als satan de kans krijgt, kan hij een hevige storm over het huis van Job laten komen. Wanneer de Heer komt als de laatste Adam, zal de gelovige bevrijd zijn van alle huidige onderwerping aan de nietigheid – het zal voorbij zijn, want satan zal gebonden zijn.

Vanwege onze gevallen natuur en begeerten staat de schepping volledig onder de macht van satan. Dit betekent natuurlijk niet, dat hij ook maar iets meer kan doen dan hem is toegestaan. Hoe meer gezegend een mens is, en hoe meer zegeningen hij op een dag zal ontvangen, des te meer zal hij van God genieten. Dat is vandaag de dag nog niet zo. Ik geloof, dat zij dan een vreugde van natuurlijk geluk zullen hebben die wij ons vandaag de dag nauwelijks kunnen voorstellen. God heeft de nietigheid op alles gelegd, wat onder de zon is. Wat we ook als doel kiezen, het leidt ons van God af. Daarom moeten we terughoudend zijn met betrekking tot de vreugden aan de dingen van de natuur, net zoals de moordenaar veiligheid vond in de stad van toevlucht, hoewel wij vrijheid hebben door andere hoop. Er zal in dit opzicht een groot verschil zijn tussen de positie van gelovigen op aarde en die van ons. De genegenheid van hun harten kan zich volledig uitstrekken tot alles wat om hen heen is. Het geluk van gelovigen op aarde zal bestaan ​​in het elkaar de volheid van vreugde en zegen schenken door Christus: hun vreugde zal niet alleen bestaan ​​uit het zelf ontvangen van zegeningen, maar ook uit het hebben van de gezindheid en de vreugde als de gever van zegeningen. Wie een vertegenwoordiger is van de regering, zal een dienaar van zegen zijn. Dan zal de belofte vervuld worden: “In wat zij bouwen, zal geen ander wonen, van wat zij planten, zal geen ander eten. Want de dagen van Mijn volk zullen zijn als de dagen van een boom, en Mijn uitverkorenen zullen lang genieten van het werk van hun handen” (Jes. 65:22).

Wanneer Christus regeert

Vandaag geldt een ander principe: “De één zaait, de ander maait” (Joh. 4:37). Omdat er dan geen verleiding is die weerstaan moet worden, hoeven ze niet alleen hun hart niet te bewaken tegen het vlees, maar wanneer Christus in de wereld regeert, zullen mensen op een rechtmatige manier van alles in de wereld genieten. Wanneer de verleiding komt, zullen zij die geen geloof hebben, falen. Geen huichelaars kunnen van natuurlijke dingen genieten in relatie tot God; maar omdat er geen verleiding is om zijn kwaad aan het licht te brengen, blijft het hem onbekend. “Hij nu die op de rotsachtige bodem is gezaaid, die is het die het woord hoort en het terstond met vreugde aanneemt” (Matth. 13:20). Deze mens was geen huichelaar, maar toen de verleiding kwam, voelde hij zich beledigd omdat zijn geloof ongegrond was.

John Nelson Darby; © SoundWords

Online in het Duits sinds: 21.12.2005; geactualiseerd: 18.08.2025

Geplaatst in: Christendom, Gemeente, Schepping, Toekomst
© Frisse Wateren, FW