Bijbelverzen: 1 Petrus 5 vers 8; 2 Korinthe 11 vers 14; Mattheüs 10 vers 28

Leestijd: 3 minuten

Satan is altijd dezelfde, ook al verschijnt hij in verschillende gedaanten. Soms verschijnt hij als een brullende leeuw (1 Petr. 5:8), soms als een engel van licht (2 Kor. 11:14), maar het is altijd satan.

Terugkijkend op het verleden van Duitsland (nationaal-socialisme) en ook op andere landen (Rusland, China, India), zien we hoe satan zich voornamelijk heeft gemanifesteerd als een brullende leeuw. Net als bij Nehemia (zie Neh. 6) probeert hij Christenen angst aan te jagen, hen te verlammen en het zwijgen op te leggen. Onder totalitaire, communistische of islamitische regimes worden Christenen vaak gediscrimineerd, gemarginaliseerd, bedreigd, gearresteerd en gemarteld.

Er lijken vaak geen grenzen te zijn aan de wreedheid, brutaliteit en onmenselijkheid. Een man wordt dagenlang van slaap beroofd. Elke keer dat hij in slaap valt, wordt hij wakker geslagen. Een andere Christen zit gevangen in een donkere cel – zonder licht, zonder medegevangenen. Hoogstens scharrelt er af en toe een rat door zijn cel. Zijn enige contact is met zijn gevangenbewaarder, die niets beters te doen heeft dan elke ochtend met zijn eigen uitwerpselen het brood van de Christen te “besmeren.” Andere Christenen moeten buiten in de kou werken. Voordat ze na een lange dag naar hun cel terugkeren, moeten ze zich uitkleden, worden ze met koud water overgoten en vervolgens de al even koude cel in gedwongen. Ze moeten ook bijtende spot en hoon verdragen, daartoe de bedreigingen, dat men zich ook “om hun families zal bekommeren,” enzovoort.

Als vader ben ik bang – bang voor mezelf, bang voor mijn gezin, die ik boven alles op deze aarde liefheb. Daarbij is er voor deze vervolgde Christenen geen uitweg. Vaak moeten ze simpelweg een document ondertekenen, waarin ze bevestigen, dat ze zich afkeren van Jezus en de Bijbel en ook geen contact meer zullen zoeken met andere Christenen. De houding van veel vervolgde Christenen wordt echter duidelijk in het volgende scenario:

<<De geheime politie (in China) valt een christelijke huiseigenaar lastig die zijn huis ter beschikking stelt aan een huisgemeente. De agenten zeiden tegen hem: “Deze bijeenkomsten moeten stoppen! Als u er geen einde aan maakt, zullen we uw huis in beslag nemen en u op straat zetten.” Het antwoord van de huiseigenaar? Hij zal waarschijnlijk antwoorden: “Willen jullie mijn huis? En mijn tuin? Dan moet u zich tot Jezus wenden; ik heb mijn huis aan Hem gegeven.” De agenten weten niet goed wat ze van dit antwoord moeten denken. Ze zeggen: “We weten niet hoe we bij uw Jezus moeten komen, maar we weten uw adres! Als we uw huis afpakken, zullen u en uw gezin dakloos zijn!” Waarop de huiseigenaar antwoordt: “Dan zullen we God niet alleen om ons dagelijks brood vragen, maar ook om ons dagelijks onderdak.” – “Als u zo doorgaat, krijgt u een pak slaag!” briesten de vervolgers van woede. – “Dan zullen we Jezus vragen onze wonden te genezen.” – “En dan sluiten we jullie allemaal op!” Het antwoord van de Christen is voorspelbaar: “Als we in de gevangenis belanden, zullen we onze medegevangenen het goede nieuws van Jezus doorgeven, die hen bevrijdt. We zullen daar in de gevangenis nieuwe gemeenten stichten (Opmerking: Dit verwijst naar huisgemeenten, zoals die vaak in China voorkomen).” – “Als je dat probeert, maken we je af!” – “Dan komen wij in de hemel en zullen wij voor altijd bij Jezus zijn.”>>

(Uit: Ripken, Rik. Lewis, Gregg. Gottes unfassbare Wege. Wie mein Glaube durch verfolgte Christen radikal erneuert wurde, Brunnen Verlag Gießen, 2013, S. 272f.).

Ze hielden standvastig vol – alsof ze de Ongeziene zagen. Deze Christenen weten wat ze hebben en dat niemand het hun kan afnemen. Ze hebben de woorden van de Heer begrepen:

“En weest niet bang voor hen die het lichaam doden maar de ziel niet kunnen doden, maar weest veeleer bang voor Hem Die zowel ziel als lichaam kan verderven in de hel” (Matth. 10:28).

We kennen vele voorbeelden van vervolgde Christenen die zich, ondanks de vervolging, kenmerkten door standvastigheid, vreugde en rust. Juist met deze innerlijke houding en gemoedstoestand, die niet voor de buitenwereld verborgen kon blijven, waren zij voor hun vervolgers een getuigenis en brachten velen ertoe vragen te stellen. Wat bezaten deze Christenen waardoor zij ondanks alle tegenstand vasthielden aan hun geloof?

 

Wordt vervolgd met “Materialisme – een ernstig gevaar voor ons.”

Friedmann Werkshage; © www.bibelstudium.de

Online in het Duits sinds 23.04.2018

Geplaatst in: Christendom
© Frisse Wateren, FW