2 weken geleden

Bestaat liefde tussen mensen van hetzelfde geslacht eigenlijk wel?

Men leest en hoort vaak: Wat zou God in vredesnaam tegen ware liefde kunnen hebben? Als twee mannen (of twee vrouwen) elkaar “liefhebben,” kan dat toch alleen maar goed zijn! – Is dat wel zo? Wat zegt Gods Woord over liefde, en waar komt liefde voor volgens Gods plan?

Let op: de volgende tekst is een computergegenereerd transcript van het audiobestand. Spraakherkenning kan soms onnauwkeurig zijn.

Liefde is liefde, en Amerikanen zouden het recht moeten hebben om te trouwen met de persoon die ze liefhebben. Dit werd gezegd in verband met het besluit van de Senaat, dat bedoeld was om het recht op het homohuwelijk in de Amerikaanse samenleving te verankeren. We hebben het onderwerp huwelijken tussen mannen en vrouwen hier al eerder besproken, en het gaat me niet om de vraag of het Bijbels is of niet. Gods Woord is hierover heel duidelijk en beschrijft homoseksualiteit als een zonde, een zware zonde, als overspel. Zowel in het Nieuwe als in het Oude Testament vinden we unanieme verwijzingen naar tempelprostitutie en dergelijke, maar ook naar zogenaamde liefde tussen mensen van hetzelfde geslacht, het homohuwelijk of samenwonen als  mannen en als vrouwen, als zonde, als hoererij.

Wat ik interessant vind, is echter dat de focus hier altijd op liefde ligt. Als ik van mijn man houd, als ik als vrouw van mijn vrouw houd, waarom zou ik dat dan niet mogen doen? Het is  toch een geschenk, het is iets goeds. Is dat geen liefde van God? Ja, liefde komt van God, maar God laat ons in Zijn Woord duidelijk de grenzen van liefde zien. Hij spreekt over liefde in bepaalde verbanden en in andere juist niet.

Het woord “liefde” komt voor het eerst voor in Genesis 22. Daar zegt God tegen Abraham: “Neem toch uw zoon, uw enige, die u liefhebt” (vs. 2). Hier zien we, dat er liefde is binnen het gezin, van de vader voor de zoon; we kunnen in het algemeen zeggen, van ouders voor hun kinderen. We weten dat dit een voorafbeelding is van de liefde van de Vader, de eeuwige Vader, voor zijn eeuwige Zoon. Het is opmerkelijk dat dit de eerste keer is dat het woord ‘liefde’ in Gods Woord voorkomt.

De tweede keer dat dit voorkomt, is in Genesis 24 vers 67, waar staat: “Toen bracht Izak haar in de tent van zijn moeder Sara. En hij nam Rebekka en zij werd hem tot vrouw en hij had haar lief.” Hier zien we dat de huwelijksliefde tussen een man en een vrouw, expliciet tussen een man en een vrouw, wordt beschreven als liefde. En we zien natuurlijk de voorbeeldige betekenis van Christus, de ware Izak, met de gemeente, met de kerk van God, om zo te zeggen, de ware Rebekka. Dat is wat Gods Woord beschrijft als liefde. Als het over incest zou gaan, zou men ook kunnen zeggen: “Dat is toch liefde die ik heb.”

Genesis 19 vers 33, Lot met zijn twee dochters: Gods Woord zegt expliciet, dat hij met hen gemeenschap had of zij met hem. Wat betreft verkrachting zegt Genesis 34 vers 2 over Dina, dat de man gemeenschap met haar had en haar verkracht heeft.

Als het over dieren gaat, zou je ook kunnen zeggen: “Oh, ik heb deze dieren lief.” Dat is gewoon niet waar; het heeft niets met liefde te maken, althans niet met de liefde die God ons in Zijn Woord toont. Exodus 22 vers 19 beschrijft een man die gemeenschap heeft met dieren – een vreselijke perversie in Gods ogen. Leviticus 20 vers 13 beschrijft een man die gemeenschap heeft met een andere man; daar wordt geen woord over liefde gerept. Laten wij, als christenen, en vooral als christenen, als gelovigen, mensen daarom niet meegaan om zo over liefde te spreken. Ze mogen dat doen; we kunnen niemand verbieden zich op de een of andere manier uit te drukken. Maar we mogen dit niet in ons hart laten doordringen, ons er niet mee verblinden, ons niet op een dwaalspoor laten brengen, alsof het werkelijk liefde is. Dat heeft niets met liefde te maken.

Gods Woord spreekt over liefde, bijvoorbeeld in Efeze 5 – nu eens kijkend in het Nieuwe Testament – vers 25: “Mannen, hebt uw vrouwen lief, evenals ook Christus de gemeente heeft liefgehad.” Dus de liefde van een man voor zijn vrouw binnen het huwelijk, dát is liefde in Gods ogen. Wat een man met een vrouw buiten het huwelijk doet, is net als wat een man met een andere man doet – ik wil niet zeggen precies hetzelfde, maar het is in ieder geval evenveel zonde, en Gods Woord noemt dat op geen enkele wijze liefde. Hij noemt het slapen met, lust en begeerte, enzovoort; hij noemt het zonde, maar dat is geen ware liefde. Titus 2 vers 4 draagt ​​vrouwen op hun mannen lief te hebben, wederom huwelijksliefde, en ook hun kinderen lief te hebben. Daar zien we deze liefde binnen de familiebanden, die natuurlijk dan niet van seksuele aard is.

We zien dus waar Gods Woord over liefde spreekt en waar niet, en daar willen we bij blijven. We willen Gods orde, we willen Gods beoordeling, we willen Gods aanwijzingen bewaren en ons hart daardoor laten vormen, niet door deze afwijkingen en verdraaiingen die we in onze samenleving, in deze wereld, ervaren en waarmee we voortdurend via de media worden geconfronteerd. Nee, Gods Woord spreekt over liefde tussen God en ons mensen. “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft” (Joh. 3:16). Gods Woord spreekt over de liefde van de Vader voor de Zoon, hij spreekt over de liefde van de Heer Jezus voor ons, bijvoorbeeld in Johannes 13, en hij laat zien, dat liefde op aarde bestaat tussen een getrouwde man en een getrouwde vrouw, en natuurlijk ook in het begin van een relatie en tussen ouders en kinderen. Daarbij willen we blijven, en dat willen we in overeenstemming met Gods gedachten ook vasthouden.

 

Manuel Seibel; © www.bibelpraxis.de

Laatste verandering: 27.09.2023 15:51 en dinsdag 22 augustus 2023

Geplaatst in: ,
© Frisse Wateren, FW