1 uur geleden

Vreugde in je huwelijk (1)

Is ook in boekvorm verschenen onder de titel: “Vreugde in je huwelijk”.

Inhoud

De vreugde van een drievoudig snoer
Het belangrijkste ingrediënt voor vreugde in je huwelijk
Waar onze vreugde werkelijk op gericht is
De vreugde van vrede in je huwelijk

1. De vreugde van een drievoudig snoer

“Twee zijn beter dan één, want samen krijgen zij een goede beloning voor hun zwoegen. Want als zij vallen, helpt de één zijn metgezel overeind. Maar wee die ene die valt, terwijl er geen tweede is om hem overeind te helpen. Ook als er twee bij elkaar liggen, hebben zij warmte, maar hoe moet één alleen warm worden? En als iemand de één overweldigt, zullen die twee tegen hem standhouden. Een drievoudig snoer wordt niet snel gebroken” (Prediker 4:9–12).

Achtergrond en inleiding

Dit lijkt misschien een vreemde plek om te beginnen voor een boek over vreugde in je huwelijk, zeker nu we het boek Filippenzen gaan bekijken. Maar deze verzen stellen ons Degene voor rond Wie elke relatie moet draaien, als er echte vreugde in ons huwelijk – of eigenlijk in welke relatie dan ook – zal zijn.

De gemeente in Filippi ontstond uit relaties die de apostel Paulus met verschillende mensen had, en elk van die relaties draaide om de Heer; anders gezegd: Hij stond in het middelpunt van elk van die relaties. Laten we Handelingen 16 opslaan en zien hoe het allemaal begon.

Eerst maken we kennis met Lydia. Zij kwam oorspronkelijk uit Thyatira en was een verkoopster van purper (vs. 14). Paulus ontmoette haar bij een gebedssamenkomst aan de oever van de rivier. Volgens de Joodse geschiedschrijver Josephus moesten er minstens tien Joodse mannen zijn om een synagoge te kunnen vormen. Die tien mannen waren er kennelijk niet. Lukas vertelt ons alleen over “de vrouwen die waren samengekomen” (vs. 13). Zoals zo vaak in de Bijbel zien we, dat de zusters meer aan God toegewijd waren dan de mannen … Doordat zij bij de rivier samenkwamen, werd het een plek die bekendstond als een plaats van gebed! Toen de apostel Paulus daar aankwam, sprak hij over de Heer, en de Heer opende het hart van deze vrouw, Lydia, waarna zij haar huis openstelde voor Paulus en zijn metgezellen.

Wat we hier kunnen leren, en straks opnieuw zullen zien, is dat gebed de plaats is waar alle relaties worden versterkt. Ook bij de twee andere personen die in Handelingen 16 genoemd worden – het meisje met de demon (vs. 16–24) en de gevangenbewaarder in Filippi (vs. 25–34) – zien we, dat gebed een krachtige rol speelde. Bij Lydia leren we wat er door gebed mogelijk is, bij het meisje met de waarzeggende geest zien we hoe de vijand gebed wil verhinderen, en bij de gevangenbewaarder leren we hoe belangrijk gebed en lofprijzing zijn.

In Lydia zien we het gebed als een van de fundamenten van de gemeente in Filippi. Maar bij het meisje met de demonische geest leren we iets over de macht van God over de vijand en over Zijn kracht om een leven te veranderen tot Zijn eer. Velen zouden dit meisje hebben opgegeven en haar als een hopeloos geval hebben beschouwd. Veel echtparen bij wie de vijand onrust in het huwelijk brengt, geven het op en lopen weg, omdat ze de situatie hopeloos vinden. Maar zoals we zien dat Christus met Zijn overwinnende kracht een leven kan herstellen, zo kan Hij ook elk huwelijk herstellen dat aan Hem wordt toevertrouwd!

Het derde leven aan het begin van deze gemeente was dat van de gevangenbewaarder in Filippi. Paulus en Silas waren gegeseld en in de gevangenis geworpen omdat ze het evangelie hadden gepredikt. Het gevolg daarvan was dat iemand die geestelijk gebonden was, werd bevrijd! Maar ondanks hun omstandigheden kozen zij ervoor hun ogen op te slaan naar de Heer, van Wie hun hulp kwam (zie Ps. 121:1), en ze verhieven hun stem tot Hem in lofprijzing. Paulus en Silas leren ons dat we zelfs in de donkerste tijden kunnen doen wat er staat: “Vertrouw op de HEERE met heel je hart, en steun op je eigen inzicht niet.” (Spr. 3:5). Ze herinneren ons er ook aan dat, hoe donker de nacht ook is, Christus het licht is dat ons uit de duisternis leidt! Onze God is een soevereine God, Die altijd de leiding heeft en juist de omstandigheden die ons overweldigen gebruikt om ons eraan te herinneren dat alles wat boven ons hoofd hangt, nog altijd onder Zijn voeten ligt. Hij kan de zwaarste omstandigheden nemen, want Hij is het die “in staat is zeer overvloedig te doen boven alles wat wij bidden of denken, naar de kracht die in ons werkt” (Ef. 3:20).

We zien hoe Paulus en Silas deze waarheid in de praktijk brachten en ernaar leefden! Toen zij om middernacht zongen, begon de gevangenis te schudden en braken juist de dingen die hen gebonden hielden in stukken. De deuren die stevig op slot zaten, gingen wijd open en ieders boeien raakten los. Niet alleen werden hun eigen boeien afgeworpen, maar ook alle anderen werden gezegend omdat Paulus en Silas op de Heer vertrouwden! En vooral de gevangenbewaarder! “Toen nu de gevangenbewaarder wakker was geworden en de deuren van de gevangenis open zag, trok hij <het> zwaard en stond op het punt zichzelf te doden, in de mening dat de gevangenen waren ontvlucht. Paulus echter riep met luider stem: Doe uzelf geen kwaad, want wij zijn allen hier! En hij vroeg om licht, sprong hij naar binnen en viel bevend voor Paulus en Silas neer. En hij bracht hen naar buiten en zei: Heren, wat moet ik doen om behouden te worden? En zij zeiden: Geloof in de Heer Jezus Christus en u zult behouden worden, u en uw huis” (Hand. 16:27–31).

Gebed (afhankelijkheid van God), kracht (vertrouwen op God) en lofprijzing (de aanbidding van God) leidden tot de redding van deze drie personen, met wie de gemeente in Filippi begon.

Wat we uit Handelingen 16 leren, is dat de Heer juist de omstandigheden waarin we ons bevinden kan gebruiken om een groter verhaal te schrijven dan alleen het levensverhaal van drie mensen. Hij schreef Zijn verhaal tot Zijn eer! De Heer schrijft Zijn verhaal ook in jouw leven, in jouw huwelijk en in de relaties die Hij op je weg heeft gebracht. Hoe ga jij daarop reageren?

Als we het boek Filippenzen opslaan, zien we dat God een werk was begonnen in deze Filippenzen en niet van plan was hen los te laten. Paulus kon zeggen: “… in dit vertrouwen, dat Hij die een goed werk in u begonnen is, het ook zal voltooien tot op [de] dag van Christus Jezus” (Fil. 1:6). Maar dat betekende niet dat zij zelf niets te doen hadden. In hoofdstuk 2 vers 12–13 herinnert Paulus hen eraan: “Daarom, mijn geliefden, zoals u altijd gehoorzaamd hebt, niet alleen <zoals> in mijn aanwezigheid, maar nu veel meer in mijn afwezigheid, bewerkt uw eigen behoudenis met vrees en beven, want het is God, Die in u werkt zowel het willen als het werken, naar Zijn welbehagen.”

We moeten de waarheid van Gods Woord uitwerken op elk terrein van ons leven, ook in ons huwelijk en in onze relaties met elkaar. De waarheid van de brief aan de Filippenzen is de waarheid van vreugde in het christelijke leven. Vreugde is niet hetzelfde als geluk: geluk hangt af van wat er om ons heen gebeurt. Maar ware vreugde die God geeft, is iets wat de Heilige Geest in mij bewerkt, ongeacht wat er om mij heen gebeurt – precies zoals we in Handelingen 16 zagen.

Vreugde, zich verblijden of blijdschap wordt in dit boek minstens zestien keer genoemd. Een of andere vorm van het woord vreugde loopt als een rode draad door de hele brief. Iemand heeft het Engelse woord voor vreugde, JOY, eens uitgelegd als: Jezus eerst, Jijzelf laatst en de Ander daartussen. Dat is precies wat Filippenzen ons voorhoudt, en het is de sleutel tot het huwelijk en alle andere relaties!

Samen van het leven genieten

We zouden dit boek van de vreugde zo kunnen indelen:

Vreugde ondanks onze omstandigheden – Filippenzen 1
Vreugde ondanks mensen – Filippenzen 2
Vreugde ondanks dingen – Filippenzen 3
Vreugde die de zorgen overwint – Filippenzen 4

In elk van deze hoofdstukken wordt Christus gezien als het antwoord op elke situatie in het leven. In hoofdstuk 1 stelt Paulus ons de Heer Jezus Christus voor als ons Doel in het leven: “Want te leven is voor mij Christus” (vs. 21). In hoofdstuk 2 is Hij onze Houding in het leven: “Want laat die gezindheid in u zijn die ook in Christus Jezus was” (vs. 5). In hoofdstuk 3 moet Hij het Verlangen van de christen zijn: “… opdat ik Christus mag kennen …” (vs. 9). En in hoofdstuk 4 zien we Hem als onze Kracht in het leven: “Ik vermag alles door Hem die mij kracht geeft” (vs. 13).

Christus hoort de derde Persoon in je huwelijk te zijn. Hij moet het middelpunt zijn van dat drievoudige snoer waarin jij en je partner verbonden zijn.

Onze verzen uit Prediker passen precies bij dit eerste hoofdstuk van Filippenzen. Als we Prediker 4 bekijken, kunnen we de gedachten van Salomo zo indelen. In vers 9 zien we de vruchtbaarheid van het huwelijk: “Twee zijn beter dan één, want samen krijgen zij een goede beloning voor hun zwoegen.” In vers 10 zien we de volharding in het huwelijk: “Want als zij vallen, helpt de één zijn metgezel overeind. Maar wee die ene die valt, terwijl er geen tweede is om hem overeind te helpen.” Dan hebben we in vers 11 de bewaring van het huwelijk: “Ook als er twee bij elkaar liggen, hebben zij warmte, maar hoe moet één alleen warm worden?” En ten slotte lezen we in vers 12 over de bescherming in het huwelijk: “En als iemand de één overweldigt, zullen die twee tegen hem standhouden. Een drievoudig snoer wordt niet snel gebroken.”

Als we dit nu verbinden met Filippenzen 1, leren we over de vreugde van het samen verbonden zijn in Christus (vs. 1–11), dan over de vreugde in moeilijke tijden (vs. 12–26) en ten slotte over de vreugde van samen strijden, met Christus als middelpunt (vs. 27–30).

De vreugde van het samen verbonden zijn in Christus (vs. 1–11)

De meeste brieven van Paulus beginnen met “Paulus, apostel van Christus Jezus,” maar in dit boek over vreugde en relaties begint Paulus heel nederig, en dat zet de toon voor de hele brief. Er spreekt een liefdevolle houding uit de manier waarop Paulus zichzelf samen met Timotheüs beschrijft: “Paulus en Timotheüs, slaven van Christus Jezus.” In hoofdstuk 2 werkt hij deze houding van nederigheid verder uit en spoort hij ons aan: “[Doet] niets uit partijzucht of uit ijdele roem, maar laat elk in nederigheid de ander uitnemender achten dan zichzelf” (vs. 3).

Dit is werkelijk de sleutel in het huwelijk, maar ook in elke andere relatie. Paulus had kunnen spreken met het gezag van een apostel, maar in plaats daarvan spreekt hij met de houding van een dienaar. Spreken wij met zo’n liefdevolle houding tegen onze partner, of stellen we gezaghebbende eisen aan elkaar? Als je dit boek doorleest, zul je ontdekken dat het een van de meest persoonlijke en tedere brieven van Paulus is, geschreven vanuit het hart en gericht op het hart.

Wanneer Paulus de Filippenzen aanspreekt, doet hij dat door een sfeer van liefde te scheppen, waarbij hij de eenheid benadrukt die in Christus te vinden is. Let op het kleine woordje “allen” dat steeds terugkomt in deze eerste verzen (vs. 1,4,7 (tweemaal), 8). Paulus schreef aan allen die voor Christus apart gezet waren: de heiligen. En als hij aan hen dacht, was er grote vreugde in zijn hart over hen. Het is goed als jullie als echtpaar eens terugkijken naar het begin van jullie huwelijk en naar de manier waarop de Heer jullie bij elkaar heeft gebracht. Toen Paulus terugdacht aan het begin van zijn relatie met de Filippenzen, was hij dankbaar en verblijdde hij zich. Hij dacht terug aan hun gemeenschap, hun samenwerking in het evangelie, en dat vervulde zijn hart met vreugde!

Soms verliezen we in alle drukte van het leven, al het heen en weer rennen en al onze pogingen om de eindjes aan elkaar te knopen, uit het oog wat ons ooit tot onze partner aantrok. We verliezen uit het oog hoe de Heer ons bij elkaar heeft gebracht. Toen Paulus hierover nadacht in zijn relatie met de gelovigen in Filippi, werd zijn liefde nog dieper. Hij zegt: “Want God is mijn getuige hoezeer ik naar u allen verlang met [het] hart van Christus Jezus” (vs. 8).

Daarnaast had Paulus de gewoonte om voor hen te bidden. Let op vers 3–4: “Ik dank mijn God, telkens als ik u gedenk, altijd in elk gebed van mij voor u allen met blijdschap biddend.” En op vers 9–11: “En dit bid ik, dat uw liefde nog meer en meer mag overvloeien in kennis en alle inzicht, om te beproeven wat het beste is, opdat u zuiver en onberispelijk bent tegen [de] dag van Christus, vervuld met [de] vrucht van [de] gerechtigheid, die door Jezus Christus is, tot heerlijkheid en lof van God.”

Hoe vaak bidden wij voor onze partner? Hoe bidden we voor onze partner? Paulus wist dat er moeilijkheden waren in Filippi, maar hij bad niet: ‘Heer, verander hen.’ Hij bad voor hun geestelijk welzijn en hun geestelijke groei. Dat daagt mij uit als echtgenoot en als vader. Hoe bidden wij voor ons gezin? Als we de gebeden van Paulus lezen, zien we dat hij met het hart van een herder voor mensen bad. Dat ontbreekt vaak in onze relaties met elkaar!

Paulus had zo’n herdershart, en dat komt naar voren in onze tekst: “… Hij die een goed werk in u begonnen is, het ook zal voltooien tot op [de] dag van Christus Jezus” (vs. 6–8). Deze heiligen waren in zijn hart! Iemand heeft eens gezegd: ‘Als mensen niet op je hart liggen, liggen ze je op de maag.’

Paulus had de zorg van een herder voor hun geestelijke groei. Deze heiligen lagen hem niet alleen na aan het hart, ze waren in zijn hart! Zulke oprechte liefde geeft onze partner veel zekerheid en brengt geborgenheid in het gezin. Als er moeilijke tijden komen, vormt zulke zorg een fundament dat niet gemakkelijk kan worden aangetast.

De vreugde in moeilijke tijden (vs. 12–26)

In dit gedeelte spreekt Paulus over “mijn omstandigheden” (vs. 12). Hij spreekt zelfs driemaal over zijn boeien (vs. 13,14,17), maar hij noemt ze niet om medelijden bij zijn lezers op te wekken. In plaats daarvan leert Paulus ons het nut, en zelfs de zegen, van moeilijke tijden. In het geval van Paulus hadden deze dagen juist „tot bevordering van het Evangelie” gediend (vs. 12).

Hoe reageren wij wanneer er moeilijkheden komen in ons leven, ons huwelijk of andere relaties? Zien we ze als obstakels of als kansen?

Paulus sprak over mensen die het evangelie predikten om zijn verdrukking te verzwaren, maar dat deed er voor hem niet toe, zolang Christus maar gepredikt werd en zielen gered werden (vs. 15–18). Voor Paulus werden tijden van moeite tijden van overwinning: “Wat doet het ertoe? In elk geval wordt op allerlei wijze, hetzij onder een voorwendsel, hetzij in waarheid, Christus verkondigd; en daarin verblijd ik mij, ja, zal ik mij ook verblijden” (vs. 18). Hoe kunnen we dit toepassen op de relatie met onze partner?

Je hoeft nog niet lang getrouwd te zijn om te ontdekken, dat er moeilijkheden komen en dat je partner niet zo volmaakt is als je misschien dacht! Paulus zag de moeilijkheden als een kans om te zien hoe de Heer ze zou gebruiken. Hij zag zijn moeilijkheden als een gelegenheid voor God om grote dingen te doen en als een opening voor het evangelie (vs. 13–14). In ons huwelijk moeten we bedenken dat anderen meekijken: kinderen kijken toe, buren zien hoe het in ons gezin gaat en andere gelovigen zien hoe we met moeilijke tijden in ons gezin omgaan. De druk van het leven kan zwaar op een huwelijk drukken, en wanneer we die lasten alleen proberen te dragen, ontstaan er vaak wrijvingen die in ons gezin tot brandjes kunnen oplaaien. Maar wat is het goed om onze Heer tegen ons te horen zeggen: “Komt tot Mij, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven. Neemt mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en u zult rust vinden voor uw zielen” (Matt. 11:28–29). Wanneer we de moeilijkheden naar de troon van de genade brengen, zullen we hulp vinden op het juiste moment (Hebr. 4:14–16). Falen hoeft nooit het eindpunt te zijn!

Paulus noemt vervolgens hoe belangrijk hun gebeden zijn en de ondersteuning van de Geest van Jezus Christus. Dat zijn twee hulpbronnen voor ieder van ons in moeilijke tijden. Het is heel belangrijk voor de hobbelige stukken van je leven dat je mensen hebt die je in vertrouwen kunt nemen, bij wie je raad kunt vragen en die je door bepaalde situaties heen kunnen bidden. Je hoeft er niet alleen doorheen.

Na de hulpbron van het gebed wijst Paulus op een andere hulpbron: de Geest van Jezus Christus. De Heilige Geest wordt in dit boek van de vreugde maar driemaal genoemd (1:19; 2:1; 3:3). Dat komt doordat Christus het thema is en gelijkvormigheid aan Christus het doel. De Geest van Jezus Christus herinnert ons eraan, dat Hij hier was tot eer van God: de afhankelijke, gehoorzame Mens, Die gedurende Zijn hele dienst hier gezalfd, vervuld en geleid werd door de Geest (Luk. 3:22; 4:1,18).

Deze twee hulpbronnen, de gebeden van anderen en de ondersteuning van de Geest van Jezus Christus, gaven Paulus de kracht om te zeggen: “Want te leven is voor mij Christus en te sterven is winst” (1:21). Hoe diep het water ook was, het doel van Paulus’ leven was Christus! Dat is het geheim van vreugde in ons leven, in ons huwelijk en in ons gezin. Paulus zocht hun groei in Christus, en de enige manier waarop dat kon gebeuren, was dat hij zelf op Christus gericht bleef terwijl hij hen diende (vs. 24–26). Zo’n gerichtheid in ons gezin zal echte vreugde brengen, net zoals in het leven van de heiligen in Filippi!

De vreugde van samen strijden, met Christus als middelpunt (vs. 27–30)

Hier daagt Paulus zijn lezers uit om te wandelen (zich te gedragen) op een manier die het evangelie van Christus waardig is. Het getuigenis van het evangelie is in dit eerste hoofdstuk een van Paulus’ belangrijkste zorgen. Hij heeft gesproken over de gemeenschap met het evangelie (vs. 5), over de verdediging en bevestiging van het evangelie (vs. 7, 16), over de bevordering van het evangelie (vs. 12), en nu over een wandel die het evangelie waardig is. Hij herinnert ons eraan, dat het christelijke leven veel meer is dan wat we zeggen; het gaat er vooral om hoe we leven. Als Christus ons doel is, dan zal dat blijken uit de manier waarop ik mijn vrouw en mijn kinderen behandel. Het gaat erom, dat de werkelijkheid van mijn christelijke leven zichtbaar wordt in mijn huwelijk en op elk ander terrein van mijn leven.

Merk op dat Paulus ons oproept om vast te staan in één geest, samen te strijden voor het geloof van het evangelie en ter wille van Hem te lijden. Het lijkt erop dat vers 27 meer gaat over de tegenstander van binnen, en vers 28 over de tegenstander van buiten. Ik zou zeggen dat in deze verzen onze hele persoon – geest, ziel en lichaam – wordt aangesproken.

Het is moeilijk om samen in één geest te strijden als we tegen elkaar strijden. Als ons huwelijk vol vreugde wil zijn, moet de vijand van binnen worden aangepakt! Als echtgenoot en vader moet ik mezelf als dood beschouwen voor de zonde en levend voor God. Ik moet vaststaan in deze waarheid en die uitleven, en dat begint in mijn persoonlijke leven. Daarna moeten we als man en vrouw samen strijden. Dat woord ‘samen’ betekent ‘zij aan zij’: niet tegen elkaar, maar samen! Wanneer een man en een vrouw samen strijden, zij aan zij, is er weinig ruimte voor de vijand om tussen hen in te komen.

De vijand probeerde het allereerste echtpaar te verdelen en probeert sindsdien huwelijken te vernietigen, te verstoren en te laten ontsporen. Er kunnen tijden zijn waarin het meer op een slagveld lijkt, met alle aanvallen van de vijand op man en vrouw, dan op huwelijksgeluk. Maar de overwinning kan er voor elk echtpaar komen wanneer Christus ons doel is! Let op de nadruk op eenheid: één geest, één ziel, samen, dezelfde strijd. En let op waar dit alles om draait: het evangelie van Christus, ter wille van Christus.

Zo zijn we weer terug bij ons drievoudige snoer, dat niet snel gebroken wordt!

Wordt DV vervolgd.

Tim Hadley Sr.;

Niets uit deze uitgave {serie} mag worden verveelvoudigd, vertaald of overgedragen, in welk deel of op welke wijze dan ook, elektronisch of mechanisch, met inbegrip van fotokopiëren, opnemen of opslaan in een informatiesysteem, zonder schriftelijke toestemming van de uitgever:

Vreugde in je huwelijk (1)

1. De vreugde van een drievoudig snoer

Bijbeltekst uitgelicht