De handen van God in de schepping

Het afgelopen jaar heb ik veel nagedacht over de handen van God. Je vindt verwijzingen naar Zijn handen door de hele Bijbel heen: in de schepping, in leiding, in bescherming, maar ook in het oordeel. In de volgende paar publicaties zullen we de handen van God in een aantal van deze aspecten bekijken. Deze keer kijken we naar de handen van God in de schepping.

“Ook heeft Mijn hand de aarde gegrondvest, en Mijn rechterhand heeft de hemel uitgespannen. Roep Ik ze, dan staan ze er tezamen” (Jes. 48:13).

Het is niet altijd gemakkelijk om de context van een vers direct te begrijpen door alleen dat ene vers te lezen. In dit hoofdstuk van Jesaja – net als in zoveel andere – berispt de HEER Israël enerzijds voor hun afgoderij en andere zonden, maar wijst uiteindelijk naar Zichzelf en Zijn plannen. In Jesaja 48 zijn de eerste acht verzen gewijd aan de berisping van de HEER, maar vanaf het negende vers vertelt Hij ons hoe Hij Israël met zegen zal behandelen. 

Hij begint door over Zichzelf te spreken en onze aandacht te vestigen op Zijn grootheid. Het is alsof Hij zegt: “Luister Israël, de situatie ziet er nu misschien heel donker uit – vanwege uw eigen falen – maar Ik ben groter dan u. Ondanks uw falen zal Ik u Mijn barmhartigheid tonen!”

Dat is ook de boodschap die Hij voor u en mij heeft! En om ons gerust te stellen, dat Hij boven de omstandigheden staat, zegt Hij: Kijk eens wat Mijn handen hebben gedaan! “Mijn hand heeft de aarde gegrondvest!” De planeet aarde weegt ongeveer 13,1 septiljoen pond (5,95 septiljoen kilogram). Een septiljoen is een één met 42 nullen! En God zegt: “Ik heb daarvoor de fundamenten gelegd!” En alsof dat nog niet indrukwekkend genoeg is, gaat Hij verder en zegt: “… en Mijn rechterhand heeft de hemel uitgespannen!” Wetenschappers kunnen misschien een schatting maken van het gewicht van de planeet Aarde (God woog de aarde in Zijn weegschaal (Jes. 40:12)), maar ze hebben geen idee hoe groot de hemel is. Ze weten zelfs niet hoeveel sterren er in ons sterrenstelsel, de Melkweg, zijn. Ze schatten het aantal sterren ergens rond de 250 triljoen …

Maar God zegt: “Mijn rechterhand heeft de hemel uitgespannen!” De rechterhand symboliseert vaak macht. Zo groot is Zijn macht! “Wees niet bezorgd, Mijn volk, zie Mijn grootheid!”

Is dat niet geweldig? Deze grote God was (en is) bezorgd over Israël! Maar Hij is ook bezorgd over u en mij! Hij heeft u lief! Put daar moed uit!

“Wie heeft de wateren met de holte van zijn hand opgemeten, of van de hemel met een span de maat genomen … Sla uw ogen op naar omhoog, en zie Wie deze dingen geschapen heeft; Hij is het Die hun leger voltallig tevoorschijn brengt, ze alle bij name roept door Zijn grote vermogen en Zijn sterke kracht; er ontbreekt er niet één” (Jes. 40:12,26).

We hebben al gezien hoe Hij de hemel met Zijn rechterhand heeft uitgespannen. In de bovenstaande verzen vertelt Jesaja ons nog meer over de grootheid van Zijn hand. In dit hoofdstuk troost de HEER Zijn volk Israël en ons. Eén van de manieren waarop Hij dit doet, is door opnieuw te verwijzen naar Zijn grootheid. In onze verzen stelt God eerst twee vragen.

Allereerst vestigt Hij onze aandacht op het water op aarde. Wetenschappers schatten dat er ongeveer 1,386 sextiljoen liter water op aarde is. (Een sextiljoen {korte schaal} is een één met 21 nullen!) Slechts 0,0007% hiervan is zoet water in meren en rivieren, enzovoort. Om het even in perspectief te plaatsen. Maar God zegt: “Ik heb het met de holte van mijn hand opgemeten!” Dat toont ons Zijn grootheid!

Maar dan gaat Hij verder en zegt iets soortgelijks over het universum: “Ik heb het opgemeten met een handspan!” Een handspan is de afstand van de top van je duim tot de top van je pink, ongeveer 20 centimeter. Maar God gebruikte Zijn handspan om het universum te meten. We hebben geen idee hoe groot dat is! Wetenschappers spreken over het “bekende universum” of het “waarneembare universum,” waarmee ze aangeven, dat er meer is dan ze weten of kunnen zien. Ze schatten dat er ongeveer 300 sextiljoen sterren zijn, maar in werkelijkheid weten ze het niet. Wat zegt God? “Ik roep ze allemaal bij name” (Jes. 40:26). Hij weet niet alleen precies hoeveel er zijn, maar Hij heeft ze ook allemaal een naam gegeven!

Maar er is meer! “Er ontbreekt er niet één!” Hij zorgt ervoor dat ze allemaal op de plaats zijn waar Hij ze heeft neergelegd.

Het is alsof Hij zegt: “Als Ik dat allemaal kan (en dat kan Hij!), dan hoef u zich geen zorgen te maken, dat Ik uw leven controleer. Ik heb alles onder controle.” Is dat geen geruststellende gedachte?

“En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond (en wij hebben Zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als van een eniggeborene van een Vader, vol van genade en waarheid” (Joh. 1:14).

Foto Andromeda Galaxi

Om u een idee te geven van de enorme omvang van het universum: hierboven ziet u een foto van de Andromeda-galaxie, onze grootste ‘buur’-galaxie.1 Deze bevindt zich op 2,5 miljoen lichtjaar afstand (één lichtjaar is 9,46 triljoen kilometer of 5,88 triljoen mijl).

De Andromeda-galaxy bevat ongeveer één biljoen sterren, terwijl onze Melkweg naar schatting ‘slechts’ zo’n 250 miljard sterren telt. 

Dat is te veel om te tellen. God heeft dit al aan Abram verteld (zie Gen. 15:5)!

 

De bleekblauwe stip

We hebben stilgestaan ​​bij de uitgestrektheid van het universum en de grootheid van Gods schepping. Maar voordat we verdergaan met de handen van God, wil ik uw aandacht vestigen op nog iets anders.

Op 14 februari 1990 maakte Voyager 1 een foto van de aarde vanaf een duizelingwekkende afstand van (daar gaan we weer) 6 miljard kilometer of 3,7 miljard mijl. Op de samengestelde foto (die pixel voor pixel werd verzonden) zie je zonnestralen die weerkaatsen op de Voyager-ruimtesonde. En in één van die zonnestralen zagen NASA-wetenschappers een bleek-blauwe stip; ze zagen de planeet Aarde. Sterrenkundige Carl Sagan schreef er later een boek over en zei: <<Vanuit dit verre perspectief lijkt de aarde misschien niet bijzonder interessant. Maar voor ons is het anders. Kijk nog eens naar die stip. Dat is hier. Dat is thuis. Dat zijn wij. Daarop hebben al diegenen van wie u houdt, die u kent, van wie u ooit hebt gehoord, ieder mens die ooit heeft bestaan, hun leven geleefd. … Elke gelovige en zondaar in de geschiedenis van onze soort heeft daar geleefd – op een stofje dat zweeft in een zonnestraal.>>

De Bleke Blauwe Stip was slechts 0,12 pixel groot op de foto; bijna niets! Planeet Aarde is absoluut onbeduidend in vergelijking met het universum. Maar … in de ogen van God is ze zeer belangrijk. Het is de enige planeet in het hele universum dat leven bevat. Het is de planeet waarop God ons heeft geplaatst. Het is de planeet waar Hij zelf naartoe is gekomen. De Heer Jezus, Gods Zoon, “het Woord,” werd vlees, werd mens en woonde onder ons! Hij woonde op deze oneindig kleine planeet. En Hij deed dat met een heel specifiek doel. Ik kom hier later in deze serie op terug, maar Hij kwam om u en mij te redden. Hij kwam naar de mensen op de Bleke Blauwe Stip om hen te redden door aan het kruis te sterven! Is Hij al uw Redder?

 

Paul Meijer; © The Christian Explorer

Geplaatst in: Christendom, Schepping
© Frisse Wateren, FW