Bijbelgedeelten: Galaten 2 vers 20; Handelingen 5
Leestijd: 3 minuten
Ik moet toegeven, dat het voor mij vaak zwaar valt om openlijk mijn geloof in de Heer te belijden in het bijzijn van anderen. Waar de Heer innerlijk ontroerd was, toen Hij de menigte zag, word ik vaak vervuld van angst – angst voor mensen. Het gevolg? Ik zwijg wanneer ik had moeten spreken. Wat helpt? Kijken naar Golgotha, naar de gekruisigde Man van Smarten.
Herr, Dein Erlösungswerk hienieden
Füllt voll Bewunderung mein Herz.
Anbetend suchen meine Blicke
Dein heil’ges Haupt, gebeugt im Schmerz.
Nach Golgatha hin, muss ich schauen,
Wo Du am blut’gen Kreuzesstamm,
Für mich gelitten und gestorben,
Als makelloses Opferlamm.
Kein Aug’ voll Mitleid war zu finden,
Kein Herz nahm teil an Deinem Leid.
Nur Schande, Spott, Verachtung, trafen
Dich dort, o Herr der Herrlichkeit.
So hat der Mensch geoffenbaret,
Sein sündig, schuldbelad’nes Herz;
Doch Deine göttlich freie Gnade
Ging diesen Weg, trotz Kreuz und Schmerz.
Vertraut mit all den schweren Leiden,
Gingst Du, o Schmerzensmann den Pfad.
Im Tod Dich im Gehorsam beugend
Nach Deines Gott und Vaters Rat.
Uit: Geistliche Gesänge, (Spiritual Songs) – John Nelson Darby
* * *
Heer, Uw verlossingswerk hier op aarde
vervult mijn hart met verwondering.
Mijn ogen zoeken vol aanbidding
Uw heilig hoofd, gebogen in verdriet.
Naar Golgotha moet ik kijken,
waar U aan het bloedige kruis
voor mij leed en stierf,
als een smetteloos offerlam.
Geen oog vol medelijden was er te vinden,
geen hart deelde in Uw lijden.
Alleen schaamte, spot en verachting troffen
U daar, o Heer der heerlijkheid.
Zo heeft de mens geopenbaard,
zijn zondige, met schuld beladen hart
toch ging Uw goddelijke, vrije genade
deze weg, ondanks kruis en smart.
Vertrouwd met al het zware lijden,
bewandelde U, o Man van smarten, het pad.
In de dood U in gehoorzaamheid buigend,
naar Uw God en Vaders raad.
Uit: Geistliche Gesänge, (Spiritual Songs) – John Nelson Darby
“Het was de liefde van de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven” (zie Gal. 2:20), die dit lijden van het volk op Zich nam. En toch moest het ergste voor de Heiland nog komen:
Die tiefsten Tiefen aller Leiden
Erreichen Deine Seele dort.
Ja, Wogen gleich, die überfluten,
Sind Tod und Sünd’ an jenem Ort.
Tag unergründlich tiefen Schmerzes.
O Tag, voll tiefstem Leid und Not,
Da Du, Herr, wardst von Gott verlassen
Und gingst für Sünder in den Tod.
Uit: Geistliche Gesänge, (Spiritual Songs) – John Nelson Darby
* * *
De diepste krochten van al het lijden
bereiken daar Uw ziel.
Ja, als golven die overspoelen,
zijn dood en zonde daar aanwezig.
Dag van onpeilbare, diepe pijn.
O dag, vol van diepste verdriet en ellende,
toen U, Heer, door God werd verlaten
en ging voor zondaars in de dood.
Uit: Geistliche Gesänge, (Spiritual Songs) – John Nelson Darby
God zij dank dronk Hij de bittere beker, gevuld met Gods wijn van toorn over de zonde, tot de laatste druppel leeg. Er is geen druppel meer voor mij over. De kwestie van de zonde is voor eens en voor altijd beslecht. Daar hoeven, zullen en kunnen wij geen deel aan hebben. Tot op zekere hoogte kunnen we echter wel gemeenschap met Hem hebben (verg. Fil. 3:10) als het gaat om lijden van de zijde van de mensen. Moge de Heer ons ook de vreugde van de gemeenschap schenken. In Handelingen 5 zien we de apostelen opnieuw voor het Sanhedrin staan. De toon is nu aanzienlijk harder. Was hun niet strikt verboden om in die Naam te prediken (Hand. 5:28)? Toch bleven de discipelen gehoorzaam, en men beraadslaagde hen te doden. Het zou op dit punt nog niet zover komen. In plaats daarvan werden ze opnieuw bedreigd en geslagen (Hand. 5:40). En de discipelen?
“Zij dan gingen weg van voor de Raad, verblijd dat zij waardig waren geacht voor de Naam oneer te verdragen. En zij hielden niet op elke dag in de tempel en aan huis te leren en te verkondigen dat Jezus de Christus is” (Hand. 5:41-42).
Merkwaardige christenen! Interessant genoeg zien we dat ook vandaag nog bij veel vervolgde christenen. Zij beschouwen het als de “schuld van het kruis.” Steeds weer vergelijken ze hun lijden met wat de Heer Jezus voor hen heeft gedaan. En wanneer Christus op deze wijze voor hun ogen wordt afgebeeld, ondervinden ze blijdschap in hun hart. Deze visie op het kruis leidt hen, ondanks alle tegenstand, vervolging, pijn en angst voor de dood, telkens weer tot de conclusie: “Jezus is het waard!”
Wordt vervolgd met “Een verdorven getuigenis.”
Opmerking:
De liederen in het Duits zijn vrij vertaald.
Friedmann Werkshage; © www.bibelstudium.de
Online in het Duits sinds 03.05.2018
Geplaatst in: Christendom
© Frisse Wateren, FW