11 jaar geleden

1 Koningen 19:4

De fout van de grote profeet Elia bestond daarin dat hij in een ogenblik van bijzonder gevaar op zichzelf zag. In de strijd van het geloof heeft hij op God vertrouwd en een unieke overwinning behaald. Daarna echter, met het oog op de persoonlijke bedreiging door de machtige koningin Izébel, riep hij niet tot God om bescherming en redding, maar hij “bad, dat zijn ziel zou sterven”. Een diepe depressie overweldigde hem. Had hij toch maar bij God zijn angst en het falen van zijn krachten geklaagd, maar hij zegt: “Want ik ben niet beter dan mijn vaderen”.

Wanneer we over onze kwaliteiten beginnen na te denken, de vermeende of de werkelijke, wanneer we ons met anderen vergelijken, wanneer onze gebeden ‘ik-gericht’ worden, kortom, wanneer we met onszelf bezig zijn, dan zijn we op de beste weg naar een toestand van innerlijke verlamming en ontmoediging. Niet te overzien is de schade die het bezig zijn met zichzelf al heeft aangericht onder de kinderen van God. Wanneer we in onszelf keren, kunnen we alleen maar ongelukkig worden.

Laten we daarom leren van ons volkomen Voorbeeld, de Heer Jezus, van Wie de dichter zeggen kan:

“Vergetend Uw eigen smart,
droeg u slechts hen op het hart,
die U zo onuitsprekelijk liefhad”.

Dat was het geheim van de vrede die Hij bestendig in Zijn hart droeg en die Hij “Mijn vrede” noemde, dat Hij nooit aan Zichzelf dacht, maar altijd over anderen bezorgd was en de wil van God, Zijn Vader, volbracht.

Geplaatst in:
© Frisse Wateren, FW