2 weken geleden

Maar op Uw Woord …

Bijbelverzen: Lukas 5 vers 1-8; Handelingen 9 vers 10-17.

Het is niet gemakkelijk om je eigen bedenkingen of zorgen opzij te zetten en toch aan een zekere aanwijzing gehoor te geven, waarvan we erkend hebben dat de Heer ze ons geeft. Maar dat is precies wat Petrus en Ananias doen in de beide situaties, waar we nu naar willen kijken.

Ananias had zeker met vrees vernomen, dat Saulus naar Damascus zou komen om ook daar tegen de christenen op te treden. En nu gebeurde voor de godvrezende Ananias het ondenkbare: de Heer zendt hem naar juist deze Saulus (Hand. 9:11). Voor Ananias moet dat bijna hetzelfde zijn geweest als zijn eigen doodvonnis. Noch wat met Saulus was gebeurd op weg naar Damascus (Hand. 9: 1-9) noch wat de Heer nog met Saulus voorhad, was Ananias bekend.

Hoe zouden jij en ik gereageerd hebben? Hoe zouden wij omgaan met onze bedenkingen en gevoelens? Ook al komen we niet in dezelfde situatie als Ananias, maar toch wel in een situatie die ons in dezelfde mate gevaarlijk lijkt. Ananias spreekt zijn twijfels uit en giet zijn hart voor de Heer uit. Maar niet verwijtend, niet opstandig. Ook wij kunnen onze bedenkingen aan Hem vertellen. Doorslaggevend is echter hoe we daarna verder gaan. Ananias had zijn bedenkingen geuit en in Zijn goedheid geeft de Heer Zijn knecht een antwoord. Hoe gevaarlijk de opdracht ook is, de dienaar gaat uiteindelijk gehoorzaam op het woord van zijn Heer op weg.

In Lukas 5 zien we hoe de Heer Petrus op klaarlichte dag aanwijzing geeft om het meer op te gaan en te gaan vissen. De aanwijzing was in dit geval niet gevaarlijk zoals bij Ananias. Een ervaren visser zou het hoogstens dom, zinloos en hopeloos vinden. Om overdag te vissen was in strijd met het gezonde verstand van elke visser. Iedereen wist dat vissen ’s nachts aan de oppervlakte kwamen en op die manier gevangen konden worden. Dat wist Petrus, ook al had hij juist een hele nacht tevergeefs gevist. Hoeveel meer zinloos moest het nu overdag zijn? En hoe reageert hij? Ook hij spreekt zijn bedenkingen uit: “Meester, de hele nacht dóór hebben wij ons ingespannen en niets gevangen …”. Maar dan voegt hij er de beslissende zin aan toe: “… op Uw woord echter zal ik de netten uitwerpen” (vs. 5). Hoe dom, zinloos en hopeloos kan de instructie lijken – het woord van zijn Meester was hem genoeg.

Beide mannen krijgen een opdracht. Beiden begrijpen Hem niet. Voor Ananias is hij brandgevaarlijk, voor Petrus dom, zinloos en hopeloos. Beiden uiten hun bedenkingen en beide gaan ondanks dat toch. Beiden mogen Gods wonderbare handelen zien. Hun gedrag en de uitkomst van beide situaties kunnen ook ons aansporen om onze Heer te vertrouwen en te gehoorzamen, ook als we Hem niet begrijpen.

Online in het Duits sinds 02.10.2014.

Friedemann Werkshage, © www.bibelstudium.de

Geplaatst in:
© Frisse Wateren, R. Mol