6 jaar geleden

Knelpunten (2)

De vraag – een poging om te antwoorden

Gezinsplanning

Bedoeld wordt uiteindelijk, in hoeverre ouders invloed uitoefenen op de mogelijkheid kinderen voort te brengen. We vinden zeker geen direct onderwijs over dit aspect in de Schrift. Des te voorzichtiger moet een beoordeling uitvallen. In 1 Korinthe 7 maakt de apostel duidelijk, dat er de mogelijkheid is, voor een zekere tijd in het huwelijksleven van het geslachtsverkeer af te zien. Maar dit heeft grenzen: “Onttrek u niet aan elkaar, behalve dan met onderling goedvinden voor een bepaalde tijd, om u te wijden aan vasten en bidden. Kom daarna weer bij elkaar, opdat de satan u niet zal verzoeken omdat u zich niet kunt onthouden” (1 Kor. 7:5). Het is dus mogelijk je op deze manier onthoudend te leven, omdat een heel bepaalde gebedsonderwerp op het hart van de man, van de vrouw of op beider hart ligt, die hen tot een soort “vasten” brengt.

Daarbovenuit lezen we in 1 Petrus 3 vers 7: “Evenzo, mannen, woon met begrip met haar samen; geef de vrouw, als de zwakkere, haar eer; u bent immers ook mede-erfgenamen van de genade van het eeuwige leven; opdat uw gebeden niet verhinderd worden”. Voor de mannen geldt de vermaning, niet op de laatste plaats ook op het gebied van de gemeenschap in het huwelijk, rekening te houden met de totale belastbaarheid van hun vrouwen. Zeker is het onnatuurlijk, wanneer een echtpaar aan het begin van het huwelijk het krijgen van kinderen probeert te regelen. We mogen het Woord van de Heer met vreugde toepassen: “ Wees vruchtbaar, word talrijk, vervul de aarde en onderwerp haar” (Gen. 1:28).

Een gezin van de Heer te hebben is een zegen! Dat willen wij vasthouden in de dagen, waarin de wereld zich velen maximaal twee kinderen “veroorloven”, om in hun levensstijl niet beperkt te worden. Wanneer de Heer geen of niet meer dan een of twee kinderen schenkt, dan is het Zijn weg.

De andere kant is, dat vrouwen het “zwakkere vat” zijn, waarmee wij mannen rekening moeten houden. Zeker is niet elke vrouw in staat, vele kinderen “aan te kunnen”. We hebben immers ook voor onze kinderen – en als mannen voor onze vrouwen – in materieel, psychisch en geestelijk opzicht verantwoording te dragen. We moeten juist met inzicht en begrip bij onze vrouwen “wonen” – en dat sluit naast vele andere ook de echtelijke gemeenschap mee in. Op deze plaats gaat het er zeker niet om, verschillende methodes te beoordelen, die een zwangerschap vermijden. Duidelijk is, dat wegen die de gezondheid schaden of tot de dood van de reeds bevruchte eicellen leiden, voor een christen niet aan de orde zijn. Hier wordt aan de echtparen gevraagd, voor de Heer gemeenschappelijk (!) en eenstemmig te beslissen. Daarvoor is veel wijsheid en een rekening houden met elkaar nodig. En wij mogen en moeten onze goede Heer vertrouwen. – “Er ontbreekt weliswaar een uitdrukkelijke gedragsregel in de Schrift. Maar toch zal een godvruchtig echtpaar dat met deze problemen geconfronteerd wordt, onderzoeken moeten of hun motieven in overeenstemming met God zijn, en of hun handelingen vanuit persoonlijk geloof gebeuren. Niemand kan in het geloof van een andere handelen: “Hebt u geloof? Heb dat bij uzelf voor God” (Rom. 14:22)” – (Jakob Graf, Probleme der Jugend, Ehe Familie, bladz. 76).

Verlies van een kind

Al uit de bijbel weten we, hoe verschrikkelijk het is om een kind te verliezen – hetzij het klein of al groter is. Alleen al een misgeboorte doet in het bijzonder de zwangere moeder zeer veel pijn. Anderen hebben een werkelijke doodgeboorte of een geboorte beleefd, dat het kind weliswaar nog overleefde, maar kort daarop stierf het. Anderen hebben kleinere of oudere kinderen verloren. Als we aan de beide kinderen bij Elia en Elisa denken, die op de leeftijd van een kind stierven, zien we dat moeders (of algemener: ouders) zich verwijten maken. Ook wanneer de verwijten ongegrond zijn, komen ze altijd weer omhoog. De hele situatie is voor ouders en in het bijzonder voor moeders uiterst tragisch. Buitenstaanders kunnen zich maar heel moeilijk voorstellen, wat er in ouders omgaat.

Vandaag beleven we immers ook steeds weer, dat kinderen aan de ouders door de zo genoemde kindersterfte, waarvoor er tot op de dag van vandaag geen definitieve verklaring is, ontnomen worden. Maar ziekten of ongevallen hebben ertoe geleid, dat ook oudere kinderen opeens weggenomen worden. Van getroffen ouders, die hun kinderen verloren hebben, kan men horen, dat er meerdere fases zijn, die ieder moet doorleven, om dit verlies te verwerken. We mogen in zulke gevallen voor de getroffen ouders bidden en ons medegevoel passend uitdrukken. We kunnen ook een open oor en hart aanbieden, zonder opdringerig te worden.

En de getroffenen mogen zich met betrekking tot hun baby’s of kleinkinderen daarmee troosten, dat hun kinderen in het paradijs bij de Heer Jezus zijn. Dat vervangt niet het kind. Maar het geeft een zekere troost in het hart. Bij Adam en Eva leren we, dat de Heer somtijds ook door nog een kind een zekere vervanging geven kan (Gen. 4:25), ook wanneer daarmee natuurlijk het ontslapen kind niet weer “terug” gekomen is. Maar de Heer kan toch door Zijn oneindige troost zulke ouders bijzonder nabij zijn. En men weet, dat dit kind niet meer afdwalen kan (ook geestelijk niet). Dit kind – wanneer het om oudere gaat, in zoverre zij bekeerd waren – is voor altijd in zekerheid, en wel in ieder opzicht. Dat is voor sommige ouders een verdere ondersteuning geweest.

Op deze plaats willen we kort Friedrich von Bodelschwingh aan het woord laten komen, die binnen 14 dagen vier van zijn kinderen verloor – zij stierven aan difterie*. “Destijds, toen onze vier kinderen gestorven waren, merkte ik pas, hoe onverbiddelijk God tegen mensen zijn kan, en daarover ben ik barmhartig geworden tegen anderen”. Het is indrukwekkend, als hij later zegt: “Wanneer U mij vernederd, maakt u mij groot”.

Wordt D.V. vervolgd

NOTEN:
* Difterie, vroeger ook bekend als kroep, is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door een bacterie (Corynebacterium diphtheriae), die via hoesten van mens op mens wordt overgebracht.

Manuel Seibel, © Folge mir nach

Geplaatst in: ,
© Frisse Wateren, R. Mol