11 jaar geleden

Judas vers 3

Judas ging, geleid door de Heilige Geest, zitten om te schrijven. Zijn hart was vervuld met de vreugde over het heil dat alle gelovigen ten deel is gevallen en waarover hij zo graag schreef.

De woordelijke inspiratie wordt echter in de Heilige Schrift – de Bijbel – altijd bevestigd, hoezeer men dit in onze tijd ook wil loochenen. Judas maakt dan ook niet zelf uit over welk onderwerp hij in zijn Brief wil schrijven. De Heilige Geest Die hem aandreef in “alle ijver” te schrijven, gaf hem de opdracht te waarschuwen en te vermanen. Hij moest de gelovigen aanmoedigen om voor het aan de heiligen eenmaal overgeleverde geloof te strijden.

Laten wij de klemtoon vooral op het woordje “eenmaal” leggen, want elke gedachte aan herhaling, verandering of toevoeging moet worden uitgesloten. Het gaat hier niet om het zaligmakende geloof waardoor wij het heil in Christus hebben ontvangen. Nee, het gaat veelmeer om het hele geloofsgoed dat wij door het onderwijs van de Heer en Zijn apostelen onder de leiding van de Heilige Geest hebben ontvangen. Dit vinden wij op alle bladzijden van het Nieuwe Testament. In de theologie is er een bepaalde ontwikkeling, want de theologie brengt alleen maar de meningen van mensen over Goddelijke dingen naar voren. Van een verdere ontwikkeling in de waarheid, het eenmaal (of: eens voor altijd) overgeleverde geloof, kan absoluut geen sprake zijn. Dat is volkomen uitgesloten! In dit opzicht heeft God Zijn laatste woord gesproken (zie Kolosse 1:25). Wij moeten ervoor waken dat er niets aan toegevoegd, maar ook niets van Zijn scherpte en kracht wordt afgedaan. Moge de Heer ons de kracht geven om deze strijd van het vasthouden aan Zijn waarheid, te voeren in afhankelijkheid van Hem.

Geplaatst in:
© Frisse Wateren, R. Mol