Het artikel dat u opvroeg is niet gevonden. Onze website is vernieuwd en daardoor kan het kan zijn dat het artikel verplaatst is of een andere naam heeft gekregen. We hebben voor u artikelen opgezocht die misschien relevant zijn.


Tip: Kijk in het archief naar het nummer waar het artikel in stond, er is een kans dat u het artikel daar nog terug kan vinden. Bijvoorbeeld in: archief/82

Sommigen zullen zich herinneren ooit eens een artikel of een boek van John Nelson Darby gezien te hebben. "Tamelijk zwaar te lezen", zegt de ene. "Te theoretisch", zeggen anderen. Weer anderen zijn verrukt. Darby in de krant Merkwaardig toch dat plotseling zo veel mensen over ...

We hebben de vorige keer gezien, dat de christen de wet van de Sinaï niet behoort te houden. De wet draagt niet aan de rechtvaardiging van de christen bij, en het kan ook niet de regels voor zijn praktisch leven opstellen. Want de christen is aan de wet gestorven, doordat hij zich in zijn bekering met Christus één-gemaakt heeft. Tot zover de leer. Nu zijn er in de wet van de Sinaï een paar voorschriften, die naar de mening van sommige christenen ook voor hen vandaag praktische betekenis hebben. Daarom doen wij nu een “praktijktest”: Hoe gaat de christen concreet met deze geboden om? ...

Juli 2008. Dit huis, of eigenlijk deze ruïne, die ik tijdens mijn vakantie zag, ligt eenzaam en verlaten in de Schotse heuvels. Wat triest ... Dit wacht toch op herstel, op terugkeer naar zijn oorspronkelijke staat? Ook de christenheid vandaag lijkt meer op een ruïne dan op het huis van God. Niet dan? ... Met welk doel liet God het volk uit Babel terugkeren? In de eerste plaats om de tempel, het huis van de Heer, de God van Israël te bouwen. De tempel herbouwd en de muur van Jeruzalem voltooid. Nu was het van groot belang en de wens van God, dat de dienst van het huis van God ook goed zou blijven functioneren. Maar ook diende Jeruzalem de stad van de grote Koning, weer bevolkt te zijn als straks de grote Koning Zelf zou komen. Het volk zegende of prees al de mannen, “die vrijwillig aanboden te Jeruzalem te wonen”. Zelf gingen ze niet vrijwillig, misten daarvoor de geestelijke kracht, maar ze bewonderden toch de mensen, die wel die kracht bezaten om naar Jeruzalem te gaan. Misschien begrepen ze, welke voorrechten zij daar zouden genieten. Het is ook nu een groot voorrecht voor een gelovige om vrijwillig en met een aan God toegewijd hart te zijn op de heilige plaats, waar God in de Geest woont. Ook nu merken gelovigen de toewijding van mede-gelovigen op, bewonderen hun dienst voor de Heer, hoewel ze er zelf misschien niet de moed en kracht voor hebben. Het middelpunt van Jeruzalem was de tempel, de woning van God. Deze plaats was voor de Israëlieten liefelijk, waard om lief te hebben, want het was de plaats, waar God in het midden van Zijn volk woonde. Die heilige plaats is nu daar, waar God in de Geest wil wonen (Efeze 2:22), waar de Heer Jezus in het midden wil zijn van de twee of drie, die tot Zijn Naam samenkomen (Mattheüs 18:20). Kennen we deze plaats? En waarderen wij deze plaats of verachten wij haar misschien? En ... hoe is met onze dienst van en voor Hem, de “binnen- en buitendienst”? En kennen wij ook de dienst van de ‘poortwachters’, niet te verwarren met de ‘uitsmijters’ van onze dagen? De laatsten zijn zij die zich laten voorstaan op hun door zichzelf aangemeten - of door anderen wel of niet opgedrongen - gezag ...

Dit korte woord komt niet uit de mond van een bezorgde moeder, maar het zijn de woorden van de Heer Jezus Zelf. Bedoeld worden enkele van Zijn discipelen, die na een lange en inspannende nacht op de vroege morgen moe aan de oever van de zee van Tibérias hun Meester aantroffen. De Heer Jezus kende Zijn discipelen en Hij wist, wat zij nodig hadden. Toen zij aan de oever aankwamen was alles klaar, en de discipelen konden zich te goed doen aan een rijk en voedzaam ontbijt. Zeker, zij moesten aan de uitnodiging van hun Heer ook gevolg geven, namelijk ontbijten. Het artikel over Sammy in dit nummer raad ik u ook aan te lezen ...

Of als de wolk twee dagen, of een maand, of vele dagen vertoefde op de tabernakel, daarop blijvende, zo legerden de kinderen Israëls zich, en verreisden niet; en als zij opgeheven werd verreisden zij.

Wie dan weet goed te doen en het niet doet, voor die is het zonde.

Gij, kinderen, weest uw ouders in alles gehoorzaam, want dit is welbehaaglijk in de Heer.

Op de internetsite van Dan Brown stond eens, dat Dan Brown zichzelf als Christen aanmerkt, hij schreef: "... misschien niet in de traditionele zin van het woord. Als drie mensen vragen: "Wat betekent het een Christen te zijn", dan krijgt u drie verschillende antwoorden. De een meent, dat men gedoopt moet zijn. De ander zegt, dat men moet de Bijbel voor historisch waar houden. Weer anderen verstaan onder geloof het feit, dat allen die niet in Christus als hun persoonlijke Verlosser geloven, in de hel komen. Geloof is een voortdurende verandering, en ieder volgt het geloof, dat hem bevalt ... Wij proberen allen om het grote geheim van het leven te ontraadselen, en ieder volgt daarbij zijn eigen inzichten. Ik onderscheid mij als een leerling van vele religies. Des te meer ik leer, des te meer vragen ik heb. Voor mij zal het spirituele zoeken een levenslang onvoleindigd werk blijven".

Het contemplatieve christendom is aan het doordringen in de evangelische beweging en in de orthodox protestantse kerken. Deze bloemlezing geeft een indruk van deze destraseuze ontwikkeling in Nederland ....

Het thema van de overige verzen van dit hoofdstuk (13-18) is de komst van de Heer. Reeds in hoofdstuk 1 heeft Paulus geschreven, dat de Thessalonikers zich bekeerd hadden om God te dienen en Zijn Zoon uit de hemelen te verwachten. Maar wat zou er gebeuren als de Zoon wanneer de Zoon van God uit de hemel zou komen? Dat is de vraag waar het in dit gedeelte om gaat. Klaarblijkelijk verwachtten zij Hem ter oprichting van het duizendjarig vrederijk, dat de Heer vanuit Jeruzalem zal oprichten. Gemeenschappelijk verheugen zij zich op deze geweldige gebeurtenis. Men heeft de indruk dat zij dagelijks met de komst van de Heer rekenden. Doen wij dat ook?