De schrijver van de Hebreeënbrief stelt zijn lezers steeds weer de Heer Jezus voor om hen in het geloof te versterken. Zijn streven hen te onderwijzen stoot helaas op de grenzen van hun inzicht. De bovenstaande tekst heeft hierop betrekking.

In zeker opzicht waren de Hebreeërs nog als kinderen, die melk nodig hebben, hoewel men eigenlijk verwachten kon dat ze in staat zouden zijn, in geestelijke zin "vast voedsel" te kunnen verdragen. Bij deze gelegenheid noemt de Heilige Geest een belangrijk kenmerk van dezulken, die geestelijk volwassen zijn, namelijk: Zij hebben "geoefende zinnen door de gewoonte".

Een ieder van ons komt dagelijks in situaties goed en kwaad te moeten onderscheiden. Gaat het daarbij om dingen waarvoor we een woordelijke Bijbelse aanwijzing hebben, dan kunnen ook de "kinderen" de juiste beslissing nemen als ze gehoorzaam willen zijn. Maar is er geen Schriftplaats, die men duidelijk met de vinger aanwijzen kan, dan komt het er op aan of we geoefende zinnen hebben. Ook dan is het Woord van God onze enige betrouwbare gids, maar alleen de door lange tijd gewende innige vertrouwdheid met de gedachten van God geeft ons zekerheid in ons oordeel tussen goed en kwaad.

Welk een aansporing voor iedere gelovige een leven te leiden met het Woord van God, opdat verschillende opvattingen onder de gelovigen vermeden worden!