Uitgangspunt: Filippi 4: "Overigens, broeders, al wat waar, al wat eerzaam, al wat rechtvaardig, al wat rein, al wat beminnelijk, al wat welluidend is, als er enige deugd en als er enige lof is, bedenkt dat".
Van afspraken zals wij die vandaag kennen, wordt in de Schrift niets gezegd (1), evenwel moet men zich bij een afspraak steeds in overeenstemming met de Schrift gedragen. God heeft ons zo geschapen dat wij ons tot het andere geslacht aangetrokken voelen en daarom is het natuurlijk dat jongens en meisjes in de leeftijd van ongeveer 14-15 jaar graag bij elkaar zijn.
Afspraken kunnen er toe bijdragen dat men leert met personen van het andere geslacht om te gaan en zich in hun tegenwoordigheid prettig te voelen. Dat is zeker positief wat het opgroeien in een normale omgeving betreft, weliswaar houdt juist het prettig voelen met personen van het andere geslacht de vogende twee gevaren in: het ongelijke juk en het gevaar van misstappen op het gebied van de sexualiteit, want:
Op grond van de zojuist voorgestelde principes en door jarenlange ervaringen in jeugdarbeid, wil ik in dit gedeelte elf richtlijnen voorstellen, die er in het gebed te overwegen zijn. Wanneer je gelooft dat God van je zou willen, dat je alle elf of tien van deze regels, of misschien slechts vier van hen toepast, maak ze dan tot je persoonlijke regels voor iedere afspraak; niet omdat ik dat gezegd heb, maar omdat jij ervan overtuigd bent dat je daarin de wil van God opvolgt. Ook wanneer je deze richtlijnen iets verandert, dan is dat in orde, ik ben er toch van overtuigd dat iedereen vaste regels nodig heeft als het om afspraken gaat. De volgorde van de volgende punten is willekeurig.
Weliswaar wordt het "met elkaar gaan" in de Schrift niet gevonden, maar is ook niet onbijbels; het heeft zekere voor- en nadelen. Het is een afspraak-verzekering en men kan vaker met de persoon die men bijzonder graag mag, samen zijn. Aan de andere kant wordt de vriendenkring daardoor kleiner, en het gevaar neemt toe dat men zijn persoonlijke regels met betrekking tot afspraken en sexueel contact losser maakt. Het "met elkaar gaan" zou geen mode moeten zijn, maar een stap in de richting van het huwelijk.
Omdat het met elkaar gaan de gedachte aan een later huwelijk insluit, is het hier zeer belangrijk dat men er zekere van is dat men omgaat met de door God bestemde partner. Wij willen hier nog eens Spreuken 3:5-6 citeren: "Vertrouw op de HEERE met uw ganse hart, en steun op uw verstand niet. Ken Hem in al uw wegen, en Hij zal uw paden recht maken".
De verloving is de laatste stap voor het huwelijk en moet niet achteloos genomen worden. Ten tijde van de Bijbel waren verlovingen bindend (Deuteronomium 22:23-27; Mattheüs 1:16-24). De verlovingstijd is geen huwelijk op proef en geen sexuele vrijbrief. Dat is zeer belangrijk! men kan gemakkelijk zeggen: "Waarom niet? Wij gaan toch spoedig trouwen?" Desalniettemin is sex voor het huwelijk zonde en een slechte start voor een huwelijk waarvoor men zich toch de zegen van God wenst en niet Zijn misnoegen. Men kan toch de verlovingstijd daarvoor gebruiken om zich door boeken, die door gelovige auteurs geschreven zijn, over de voltrekking van de geslachtsdaad te informeren (3). Of men kan bij anderen raadgevingen halen, bijvoorbeeld bij iemand die een gave en ervaring in het raad geven op dit gebied heeft, of men wendt zich tot een broeder/zuster in wie men vertrouwen heeft, waarbij men zich goed veilig weet en die goede hulp kunnen geven. Bovendien kan men de verlovingstijd gebruiken voor een check-up bij de dokter. De verlovingsfase is de tijd om voor de Heer beslissend, absoluut en voor de volle honderd procent zeker te zijn dat de verloofde de door God voor mij bestemde partner is. De tijd om welke fout dan ook te corrigeren, is zeer krap. Trouwen jullie werkelijk "in de Heer�" Kunnen jullie 1 Korinthe 13:4-8 - deze wonderbare eigenschappen van liefde - werkelijk op jullie beiden toepassen? Kunnen jullie werkelijk zeggen: "De liefde is lankmoedig, is goedertieren; de liefde is niet jaloers; de liefde praalt niet, is niet opgeblazen, handelt niet onwelvoeglijk, zoekt niet haar [eigen] belang, wordt niet verbitterd, rekent het kwade niet toe, verblijdt zich niet over de ongerechtigheid, maar verblijdt zich met de waarheid; alles verdraagt zij, alles gelooft zij, alles hoopt zij, alles verduurt zij. De liefde vergaat nooit".
Kunnen jullie ook werkelijk samen voor het aanstaande huwelijk bidden? En wanneer niet, zou dat een aanwijzing voor verborgen twijfel kunnen zijn? Alsjeblieft, wees van jullie besluit ten volle verzekerd. Wanneer er ook maar enig bedenkingen zijn, wacht dan zo lang tot je zeker bent. Na het "ik wil" is het veel moeilijker, zo niet onmogelijk, om fouten te corrigeren. De verlovingstijd is bovendien de tijd om te overleggen welke prioriteiten men in het gezin zou willen stellen, hoe men het gezin zou willen plannen, enzovoort. Waar men wonen wil, in de stad of op het platteland, in een huis of een apartement? Hoe en wie neemt de financiën onder zijn/haar hoede. Hoe regelt men het met de verschillende hobby's? Hoe vertelt men de partner wat bevalt of niet bevalt? Heb ik misschien gewoonten die mijn partner op de zenuwen werken? Hoe denken beiden over gastvrijheid? Tonen beiden de bereidwilligheid een open huis voor de brusters te hebben? Hoe lost men conflicten op tot eer van God en ter bevestiging van de nieuw gevormde eenheid? Is er enig voorbehoud, angsten wat sexualiteit of anderen dingen aangaat, wat tot problemen in het huwelijk zou kunnnen leiden? En wanneer dat het geval is, hoe gaat men dan daarmee om? Hoe gaat men met ouders en familie om, of met oude vrienden, in het bijzonder met de ongehuwden met wie men vroeger veel tijd heeft doorgebracht? Wat zijn onze aardse en geestelijke waarden en passen ze goed bij elkaar? Waarschijnlijk zijn er nog veel meer vragen waarvan het antwoord niet vanzelfsprekend is, maar die ijverig uitgewerkt en open bediscussieerd moeten worden, en soms ook de hulp van buiten nodig hebben. Toch negeren vele jonge paren zulke vragen, omdat zij alles door een rose bril zien - totdat het conflict op een dag aanbreekt en het huwelijk schade lijdt. Misschien ligt dat ten dele ook aan ons, ouderen die al een paar jaar gehuwd zijn en verzuimd hebben het jonge paar onder onze hoede te nemen en het te helpen. Belangrijk is echter dat deze vragen zorgvuldig en in rust vóór de huwelijkssluiting besproken en beantwoord zouden moeten worden.
NOTEN:
1) Er zijn enkele, op grond van hun gezonde leer van de Schrift hoog aangeschreven broeders, die er vat van overtuigd zijn dat de veelvoudige gewoonlijke ontmoetingen, dat betekent wanneer jongens en meisjes afspreken, om gemeenschappelijk in hun vrije tijd iets te ondernemen, tegen de algemene tendens van de Schrift is. Zij geloven dat dit soort afspraken pas dan moeten plaats vinden, wanneer men er behoorlijk zeker van is, dat God hen beiden als partner tot het huwelijk heeft bestemd. Wanneer deze beperking meer gepraktiseerd zou worden, zo wordt geargumenteerd, zouden er veel minder sexuele verzoekingen en zonden op sexueel gebied onder gelovige jongelui zijn.
Zoals jullie bij het lezen van dit boekje zullen vaststellen, ben ik voor de Heer nog niet tot een zelfde strenge waardering van zulke gelegenheidsontmoetingen gekomen. Ik beschouw deze afspraken niet als "niet overeenstemmend met de Schrift", maar ben er mee eens dat deze meer gelegenheid bieden in zonde te vallen. In dit hoofdstuk wil ik vooral duidelijk maken, hoe belangrijk en noodzakelijk het is, de wil van God met betrekking tot sex voor het huwelijk en in het huwelijk op zich te kennen en te verstaan, en hoe gemakkelijk men op dit gebied in de strik van satan valt, als het bijvoorbeeld gaat om lichtvaardige ontmoetingen met de verkeerde persoon of het persoonlijk gedrag bij een afspraak. Bijzondere privileges, zij het het bezit van een rijbewijs of afspraken met personen van het andere geslacht, betekenen ook bijzondere verantwoordelijkheid. Welke mening is nu in overeenstemming met de Schrijft? Zij beide meningen half juist? Wij willen toch de wil van God weten, of niet? Daarom dus nog eens: ieder van jullie moet ernstig over zo'n belangrijke zaak bidden en evenals doen zij die "dagelijks de Schriften onderzochten of deze dingen zo waren" (Handelingen 17:11). De verantwoording daarvoor of je voor God juist handelt, ligt tenslotte bij jezelf.
2) God noemt de gedachten aan sex met een persoon met wie men niet getrouwd is "overspel ... in zijn hart" (Mattheüs 5:28). Dat is een van de grote gevaren en mogelijke zonden bij zelfbevrediging. Medici beweren dat de psychische daad van masturbatie zeer waarschijnlijk geen psychische schade veroorzaakt, wanneer het niet tot in het extreme bedreven wordt. De Bijbel zwijgt over dit thema, toch wordt de daad op zich vaak door gedachten van echtbreuk begeleid, welke gans duidelijk zonde zijn. God zal zulke echtbreuk niet over 't hoofd zien! Bovendien is sex naar de gedachten van God een daad van liefde in een huwelijk en niet van zelfbevrediging. Meer wil ik van dit dikwijls omstreden thema niet zeggen.
3) Op enkele stukken na, die zich met methoden van geboortecontrole bezighouden, waarbij de auteurs methodes aanbevelen, die naar mijn mening gebaseerd zijn op het afdrijvings-principe, beveel ik het boek van "The act of marriage" van Tim en Beverly LaHaye, Zondervan, Grand Rapids, Michigan, aan. Anderen bevelen ook de cassettes van Howard Hendricks en James Dobson aan.
Uit: "Dating, Marriage, Sex and Divorce" door Roger Daniël, vertaald door: J. Meister
Uit het Duits vertaald door: Frisse Wateren - rm.