Zelfbevrediging - iets waar je nog niet zo lang geleden niet over sprak of zelfs niet mocht spreken. Met je ouders was het in veel gevallen niet mogelijk. Als je daar mee zat, moest je het maar uitzoeken. Je durfde er ook met niemand over te beginnen, want dan was je zo ver afgedaald in de duistere zonden, dat er geen redding meer mogelijk was. Misschien overdrijf ik een beetje, maar was de sfeer niet een beetje zo. Vraag het maar eens iemand die met dit probleem geworsteld heeft. Gelukkig is dit onderwerp uit de taboe-sfeer gehaald ... hopelijk brengt het tot een gezond inzicht en praktijk van het seksuele leven van jongens en meisjes en mannen en vrouwen ... Er is zeker hoop want het Woord van God geeft ook hierover licht. Ja, de Heer Zelf wil ons in alle dingen helpen en voorlichten ...

God geeft ons de spanningen van de ontwakende seksualiteit, om daardoor rijper te worden. Het vers uit Klaagliederen 3 is ook hier van toepassing: “Het is goed voor een man, dat hij het juk in zijn jeugd draagt”. Met onaangenaamheden om te kunnen gaan, spanningen te beheersen, behoort tot het rijpingsproces van het volwassen worden ... Zelfbevrediging is een groot probleem voor jongeren. Dat zal nauwelijks iemand bestrijden. Hoe moet men nu deze zaak volgens de bijbel beoordelen? Is zelfbevrediging zonde? Het hierboven vermelde principe dat seksualiteit een gave van God voor het huwelijk is, zou de beoordeling zeker gemakkelijk moeten maken. Elk andersoortige “gebruik” is een abnormaal gebruik van seksualiteit ...

Over de vraag of er tussen Genesis 1 vers 1 en 2 een tijds-tussenruimte is geweest, wordt onder Christenen sinds lange tijd als twistpunt gediscussieerd. We geven op deze plaats de (ingekorte) brief van een broeder door, die deze tussenruimte afwijst. Ook het antwoord voegen wij toe. ...

In het eerste deel over Genesis 1 en 2 was er een overzicht over belangrijke thema’s van het eerste boek van Mozes zowel over de zeven scheppingsdagen. In het tweede deel willen we de eerste beide verzen intensiever bekijken. Geen angst - het gaat in het nu volgende niet op dezelfde “spreektempo” verder. Maar deze beide verzen hebben het eenvoudig in zich.

Deze gelijkenis bevat nog zóveel meer om te leren, maar er is één belangrijk punt dat we in ieder geval moeten belichten. Het gaat om de plaats die het Woord van God en het gebed hebben in dit leven van “blijven in Christus”. Ik geloof dat we zullen begrijpen, als we eens nadenken over de woorden van de Heer Jezus in dit verband, dat de christen die in Christus is, eenvoudig niet zonder een dagelijkse “stille tijd” kan, een “stille tijd” dus waarin hij zich wijdt aan het gebed en aan het lezen (en bestuderen) van Gods Woord.

We hebben gezien (en dat is al even geleden, zie nummer 72) dat de Heilige Geest in de tijd van het Oude Testament werkte als de Geest der profetie, waarbij Hij alles tot een profetie maakte. Hij maakte dat alles binnen het goddelijk bestel naar de toekomst wees, door er een extra betekenis aan te geven, die niet duidelijk was voor degenen die in die tijd leefden en ten nauwste verbonden waren met hetgeen gezegd en gedaan werd. Dat veelomvattende werk van de Heilige Geest in die eeuwen, leidde in alles tot de natuur, het karakter en doel van het tijdperk waarin wij leven. Deze tijd wordt door twee opmerkelijke feiten gekenmerkt - twee aspecten van één ding. Het is allereerst het tijdperk van Christus op de troon aan de rechterhand van de Majesteit in de hoge, en in de tweede plaats van de Heilige Geest hier in de gemeente om alles praktisch uit te werken wat dat inhoudt. Die profetische activiteit was veelzijdig, dat wil zeggen, het verwees naar verschillende kenmerken van het tijdperk dat zou komen, en we hebben in de hoofdstukken hiervoor naar enkele van die kenmerken gekeken.

Wat er aan vooraf ging: De jongens hebben genoten van hun verblijf op de boerderij van boer Buwalda. Dietrich heeft afscheid genomen, en keert terug naar zijn basis in Herftedaele. De moedige soldaat heeft een ‘ingeving’ gehad, waaraan hij gehoor gaf. Hij verlaat het Duitse leger. De rit naar Friesland was succesvol want hij ontmoet zijn drie vrienden op wonderlijke wijze. Gezamenlijk trekken ze verder naar Lemmer ...

Deze keer iets over een brand uit de geschiedenis die haar weerga niet kent. Tegelijk komt hier in Rome de vermoedelijke oorzaak van de Christenvervolging tevoorschijn. Zes dagen en nachten was er een verschrikkelijke niet te blussen brand in Rome. Nero maakt misbruik van de Christenen op een verschrikkelijke wijze. De Christenvervolging, waarmee wij ons nu bezighouden, was niet vanwege hun Christendom. Zij werden door Nero opgeofferd om de volkswoede te stillen, en hun gehoonde godheden te bevredigen. Dit was de eerste vervolging van de Christenen, waartoe een wet uitgevaardigd werd ... Nero bracht zichzelf in het jaar 68 om het leven, in een toestand van volslagen wanhoop en ellende, ongeveer vier jaar na de brand van Rome en één jaar na de marteldood van Petrus en Paulus ... Uitermate leerzaam is ook de belegering van Jeruzalem. De woorden van de Heer Jezus worden schrijnend bewaarheid ...

Wij bevestigen niet alleen de wet, wij vervullen zelfs de rechtseis van de wet. Wat betekent dat? Het gaat hier niet daarom, dat wij in ons praktisch, christelijk leven de concrete eisen van de wet (in de zin van afzonderlijke geboden van de Sinaui) vervullen. Dat ligt bij een hele reeks van geboden onmiskenbaar voor de hand: denken we alleen maar aan het sabbatgebod (zie onder punt 2.), aan de offerwetten en vele geboden op burgerlijk en strafrechtelijk terrein, die zonder enige twijfel niet door Christenen in acht genomen dienen te worden. De letterlijke eisen van deze geboden vervullen we absoluut niet. Romeinen 8 vers 4 betekent dus niet, dat wij ons nog weer onder de wet begeven of de afzonderlijke geboden tot onze richtlijn nemen moeten, om zijn “rechts-eis te vervullen” - want wij “wandelen naar de Geest”, niet naar de wet.