In de laatste maanden werd een regelrechte oorlog tegen het Christelijk geloof gevoerd. Meestal gaat het in de kern daarom, God als Schepper “af te schaffen” en elk soort creationisme te belasteren. Of het deze nieuwe atheïsten duidelijk is, wat het uiteindelijk betekenen zou, als er geen God zou zijn? ... Ook in Nederland is de agressie tegen Christus en de Christenen merkbaar ...

De eerste Moslima-minister in Duitsland heeft haar ambtseed als vrouwelijke minister met de bede beëindigd: “Zo waar helpe mij God”. Dat heeft velen verbluft doen staan, want zij is immers geen Christin, maar Moslima. Later beriep zij zich in een verantwoording over deze vrijwillige bijzin erop, dat de éne en enige God van het Jodendom, het Christendom en de Islam gemeenschappelijk is. Dat zou ons Christenen onzeker kunnen maken: Geloven wij in dezelfde God? ...

Altijd weer wordt er van een “historische Jezus” gesproken en geschreven. Niet in bijbelgetrouwe publicaties maar wel in zulke, die kritisch staan tegenover de bijbel en de Heer Jezus. Men wil daarmee zeggen, dat de historische Jezus zich van de bijbelse Jezus onderscheidde. En deze historische Jezus is de werkelijke. De Jezus van de bijbel is niets anders dan een sprookje; met andere woorden: een leugen ...

“Mijn verontschuldiging” schijnt het woord het zijn, dat het moeilijkst over de lippen komt”. Ieder weet uit ervaring, hoe moeilijk het vanuit menselijk oogpunt is, om vergeving te vragen. In een kleine serie zal het thema van wederzijdse vergeving behandeld worden, dat voor het samenleven als gelovigen zo “van levensbelang” is. In deze bijdrage gaat het erom, dat God ons gebiedt, elkaar te vergeven. Vergeving is niet naar goeddunken, maar het is de wil van God en het is Zijn gebod, dat wij het praktiseren ...

Er zijn vandaag veel oprechte christenen die denken dat elke poging om scheiding tussen mensen te brengen altijd van de duivel is en dat elke beweging die eenheid zoekt altijd van God komt. Dat komt alleen doordat ze niet vertrouwd zijn met hun bijbel. De bijbel spreekt al op de eerste bladzijde over scheiding. In Genesis 1 vers 3 lezen we over de schepping van het licht en in vers 4 lezen we dat God zag dat het licht goed was. Daarna scheidde Hij het licht van de duisternis. Als Hij die twee niet verhinderd had zich te vermengen, was er waarschijnlijk een soort schemering ontstaan, maar God had het licht geschapen met een speciaal doel, om leven te schenken. Zo zien we dat God de eerste was om een scheiding te maken. God is een God van onderscheid en de hele bijbel door vinden we dit principe heel duidelijk. Bovendien leidt een scheiding van principes al gauw tot een scheiding tussen mensen. God verbood Israël om zich door huwelijken te vermengen met de omringende volkeren, omdat zij een licht moesten zijn voor de volkeren die in duisternis zaten. Om dezelfde reden wordt de gemeente in het Nieuwe Testament gezegd zich af te scheiden van de wereld. In feite betekent het Griekse woord ekklesia, dat met gemeente vertaald wordt, zelf “een uitgeroepen, afgezonderde groep mensen”.

Na het algemene overzicht van de vervolging in Azië, geven wij nu het verhaal van de marteldood van twee uitstekende mannen uit die tijd, namelijk Justinus en Polycarpus. Vervolgens willen we ook enige bijzonderheden melden over de tweede vervolging onder de regering van keizer Aurelius die in Frankrijk plaatsvonden. Een martelares, een zekere Blandina, getuigde het volgende: “Wij zijn zulk een eer niet waardig. De strijd is nog niet gestreden; en de erenaam van Martelaar komt eigenlijk alleen Hem toe, die de waarachtige en getrouwe Getuige is, de Eerstgeborene uit de doden, de Vorst van het leven; of hoogstens alleen hun, van wie het getuigenis voor Christus bezegeld is met hun standvastigheid ten einde toe. Wij zijn slechts geringe en nederige belijders”. Aan deze vervolgingen kunnen wij zien, dat God kracht geeft in alle zwakheid. Dit geldt óók voor onze tijd! ...

Wat er aan vooraf ging: Aan boord van ‘Nooitgedacht’ is de rust weer teruggekeerd na het ongewenste Duitse bezoek. Maar de rust wordt spoedig verstoord door een dreigende storm waardoor ze bij een boerderij terecht komen. De boer blijkt ook bij de OG te zitten, evenals Jan Snor. De boer blijkt meer te weten over de ‘desertie’ van Dietrich waar deze nogal van schrikt. De ‘jacht’ op hem is door de Duitsers geopend. Boer Fedde komt dan met een voorstel die ze graag willen aannemen. Vanwege de veiligheid stappen Dietrich, Jan Snor, Jee-Pee en Babby over in een boot van de boer die hen verder helpen zal. Na het afscheid van het schippersechtpaar vertrekken ze in de boot van boer Fedde door de rietvelden in de richting van Sundal. Tussen het riet komen ze toch weer in aanraking met de Duitsers die achter een ontsnapte Jood, die verraden was, aanzitten. Na een slim ‘verstoppertje spelen’ en ‘afleidingsmanoeuvre’ vinden ze de Jood die ze uiteraard ook meenemen op hun bijzondere bootreis. Samuël Polak, de Joodse vluchteling, mag ook mee, richting Sundal. Maar ook deze reis verloopt niet zonder onverwachte gebeurtenissen ...